Danıştay 8. Daire E.2019/2686 K.2023/1128

Dava konusu istem: Davacı şirket adına kayıtlı … plakalı aracın 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3.maddesi uyarınca trafikten 60 gün süre ile men edilmesine dair 11.03.2016 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlığa konu aracın davacı şirket adına düzenlenmiş D2 yetki belgesiyle, Manisa'dan İzmir'e şehirlerarası yolcu taşımacılığı yaptığı, 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesine 31.05.2012 tarihli değişiklikle eklenen üçüncü fıkranın amacının, korsan taşımacılığı engellemek olduğu; olayda ise, davacıya ait aracın D2 yetki belgesinin olması dolayısıyla şehirlerarası ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapma yetkisi bulunduğundan anılan Kanunun Ek 2. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında korsan taşımacılık yapıldığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına kayıtlı aracın taşımacılık yapabilmesi için gerekli güzergah izin belgesi bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.