Danıştay 8. Daire E.2019/2867 K.2024/3612

Dava konusu istem: Kastamonu ili, ... ilçesinde şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan davacı şirket tarafından, ... Belediyesi Şehirlerarası Yolcu Terminali Yönetmeliği'nin ''Tanımlar'' başlıklı 4. maddesinde yer alan "otobüs" tanımının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; yolcu taşımacılığında kullanılan ve sürücüsü dahil 9'dan fazla oturma yeri olan motorlu araçların otobüs olduğu düzenlenmiş ise de, minibüs tanımı için ayrıca düzenleme yapıldığı, şoför dahil 17 koltuktan az otobüslerin minibüs olarak adlandırılmasına ilişkin düzenlemenin yer aldığı, maddenin lafzından; sürücüsü dahil 9'dan fazla oturma yeri olan motorlu araçların tümünün otobüs olarak değerlendirilmesi durumunda, minibüs tanımının düzenlenmesine gerek olmayacağı, minibüs tanımının ayrıca düzenlenerek, minibüsün; otobüsten ayrı, farklı bir kategoriye koyduğu, bu nedenle dava konusu tanımlamada hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; İnebolu Belediyesi Şehirlerarası Yolcu Terminali Yönetmeliği'nin, Karayolu Taşıma Kanunu ve Yönetmeliği ile Karayolları Trafik Kanunu'nda yer alan tanımlamalara uygun olması gerektiği, dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinde yer verilen otobüs tanımının üst hukuk normlarına aykırı olduğu belirtilerek, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.