Danıştay 8. Daire E.2019/3503 K.2022/3892

Dava konusu istem: 6360 sayılı Yasa ile İsabeyli Belediye Başkanlığı’na ait hak ve yetkilerin davalı idareye devredilmiş bulunduğundan bahisle, Mülga … Belediye Başkanlığı ile … Sanayi Ticaret Ltd.Şti. arasında İsabeyli Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı kararına istinaden akdedilen sözleşmenin 19.maddesi gereğince ödenen sponsorluk bedelinin … Spor Kulübü Derneği yerine … Belediye Spor Kulübüne verilmesine ve sözleşmedeki hükümde değişiklik yapılmasına dair … Belediye Encümeni’nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; sözleşmenin Mülga İsabeyli Belediye Meclisi'nin … tarih ve … sayılı Belediye Meclis kararı çerçevesinde 2886 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapıldığı, anılan Belediye Meclis kararında ise sözleşmede bahsedilen taşınmazların 10 yıl süre ile kiraya verilmesine ve bazı taşınırların satımına karar verildiği, kiralama işlemlerinin 2886 sayılı Kanun uyarınca Belediye Encümeni tarafından yürütülerek 02.05.2011 tarihli şartname ve sözleşmenin imzalandığı,

31.03.2014 tarihi itibariyle 6360 sayılı Yasa ile İsabeyli Belediye Başkanlığı’na ait hak ve yetkilerin davalı idareye devredilmiş bulunduğu dikkate alındığında, Nazilli Belediyesi'nin yapılan sözleşmenin tarafı haline geldiği ve sözleşmede "satıcı/kiralayan" konumuna geçtiği, bu haliyle sözleşmeyi uygulayan Belediye Encümeninin sözleşmeye 3. taraf lehine konulan bir hükmü değiştirebilme yetkisinin de bulunduğunun kabulü gerekmekte olup, sözleşmenin 19. maddesi gereğince ödenen sponsorluk bedelinin ...

Spor Kulübü Derneği yerine Nazilli Belediye Spor Kulübüne verilmesine ve sözleşmedeki hükümde değişiklik yapılmasına dair alınan dava konusu Belediye Encümen Kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu, istemin reddi ile kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. ... 3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir. ... 6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.