Danıştay 8. Daire E.2019/3692 K.2023/931

2- … 3- … 4- … 5- … 6- … 7- … 8- … 9- … 10- … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Kocaeli İli, Gebze İlçesi, … Mahallesi'nde bulunan maden sahasında faaliyet gösteren ve … sicil numaralı maden (kalker) işletme ruhsatına sahip davacı tarafından, maden sahasında mevcut ocağın bir kısmının … ada … parsel sayılı hisseli tapu içerisinde yer aldığı ve hisseli tapu ile ilgili hissedarların tamamının izninin alınmadığından bahisle arazi maliklerinin tümünden muvafakatname alınana kadar yürütülen faaliyetlerin durdurulmasına ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; mevzuat hükümlerince madencilik faaliyeti yapılan alanların izne tabi alan olmaları halinde gerekli izinlerin alınmasının zorunlu olduğu, işletme ruhsatı verildikten sonra işletme ruhsat alanının diğer kanunlara göre izne tabi alan haline gelmesi durumunda ancak ilgili kanunların öngördüğü yükümlülüklerin yerine getirilmesi şartıyla kazanılmış hakların korunacağı ve mülkiyet izni olmadan faaliyette bulunulduğunun tespiti halinde faaliyetlerin durdurulacağı;

uyuşmazlıkta, dava dosyasına sunulan tapu kaydından dava konusu … ada … parsel sayılı 228.597,86 m² yüzölçümündeki taşınmazın 89.692,91 m²'sinin Maliye Hazinesi adına kayıtlı iken, kalan alanın özel şahıslar adına kayıtlı olduğu, Maden İşleri Genel Müdürlüğü'nün … tarih … sayılı yazısında davacının … sayılı ruhsatına ilişkin işletme izninin ruhsat sahası için çeşitli dönemlerde alınmış orman izinleri ve orman izin alanı dışındaki alanların ise Hazine arazisi olduğu beyanına istinaden düzenlendiğinin belirtildiği,

öte yandan Gebze Tapu Müdürlüğü'nün … tarih ve …/… tarihli yazısında ise dava konusu parsel maliklerinin 04.11.1974 yılından bu yana malik göründüklerinin bildirildiği; davacının işletme ruhsatına sahip olmasının davacıyı taşınmaz hissedarlarının madencilik faaliyetine muvafakat ettiklerine dair mülkiyet izin belgesi alma yükümlülüğünden muaf hale getirmeyeceği,

davacı şirket tarafından mülkiyet hakkı sahibi şahıslardan alınmış herhangi bir izin veya arazinin kullanımı için adına tesis edilmiş herhangi bir intifa ya da irtifak hakkı mevcut olmadığı ve ruhsat alanına ilişkin davalı idare tarafından alınan bir kamulaştırma kararı da bulunmadığı hususları dikkate alındığında, özel mülkiyete konu arazi maliklerinin tümünden muvafakatname alınana kadar tapulu alanda yürütülen faaliyetlerin durdurulmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, maden ruhsatının alındığı 1994 tarihinde taşınmaz maliklerinden muvafakat alınacağına dair bir zorunluluk olmadığı, alana ilişkin kazanılmış hakkının var olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.