Danıştay 8. Daire E.2019/3844 K.2023/1223

Dava konusu istem: İzmir ili, Menderes ilçesi, … Mahallesinde ve IR:… numaralı maden işletme ruhsatlı sahada, 89.123,15 m² maden işletme ve 15.998,27 m² maden altyapı tesisi izni verilmesine yönelik başvurunun reddine ilişkin … tarih ve E:… sayılı İzmir Orman Bölge Müdürlüğü işlemi ile dayanağı … tarih ve E:… sayılı Orman Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacı şirketin sahip olduğu maden işletme ruhsatı sahası içinde bulunan ormanlık alanda idareden işletme ve altyapı tesisi (stok ve ulaşım yolu) için izin verilmesi için yapılan başvuru üzerine hazırlanan 05/07/2017 tarihli Maden İşletme ve Altyapı Tesisi Alanı İzin Raporunda, anılan raporda yer verilen sosyal problemler oluşabileceğine ilişkin kanaatin de değerlendirilmesi suretiyle, İşletme Bölge Müdürlüğü ve Orman Bölge Müdürlüğü'nce izin verilmesinde kamu yararı ve zaruret hali bulunduğu ve sakınca olmadığının belirtildiği, dolayısıyla düzenlenen raporun geçerli ve olumlu olduğu,

davalı idare tarafından kamu yararı bulunmadığı yönünde hukuken kabul edilir somut bir veri sunulmadığı gibi dava konusu işlemde gerekçe olarak ileri sürülen sebebin davalı idarenin görev ve yetki alanına ilişkin olmadığı ve uyuşmazlık konusu alana ilişkin İzmir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından verilen "ÇED Gerekli Değildir" kararlarının bulunduğu, davacı şirketin izin başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Maden işletme ve altyapı tesisi izni verilmesi konusunda idarenin bağlı yetkisi olmadığı, başvurunun Orman Kanununun 16. Maddesinin Uygulama Yönetmeliğinin 7. maddesinin 1. fıkrasına göre yapılan inceleme ve değerlendirme sonucu uygun bulunmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklama ile onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

18/04/2014 tarih ve 28976 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 16 ncı Maddesinin Uygulama Yönetmeliği ile 30/09/2010 tarihli ve 27715 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 16 ncı Maddesinin Uygulama Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmış olup, ilk derece mahkemesi tarafından dava konusu işlem tarihinde yürürlükte olan 18/4/2014 tarih ve 28976 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kanununun 16 ncı Maddesinin Uygulama Yönetmeliği uyarınca karar verilmesi gerekirken yürürlükten kaldırılan yönetmelik hükümleri esas alınarak karar verilmesi yerinde olmamakla birlikte getirilen yönetmelikle dava konusu işleme uygulanması gereken hükümlerde değişiklik bulunmadığından mahkeme kararının sonucu itibarıyla hukuka uygun olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.