Danıştay 8. Daire E.2019/413 K.2020/4317

Dava konusu istem: ... ili ... ilçesi, ... mahallesi ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine yönelik 20.02.2017 tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda; ... ili ... ilçesi, ... mahallesi ... ada, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacının mülkiyet ilişkisinin bulunmadığının kadastro tespiti ve ... Kadastro Mahkemesinin 12.04.2005 tarihinde kesinleşen ... esas ... sayılı kararı ile sabit olduğundan davacının iadeye ilişkin başvurusunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar verildiği, tapudan aldıkları evveliyat kaydında davacının ve tapunun tesis tesisi tarihinin görüldüğü, bitişik 10 ve 11 nolu parsellerle ilgili tesis edilen benzer nitelikteki işlemlere karşı açılan davaların iptalle sonuçlandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.