Danıştay 8. Daire E.2019/524 K.2023/996

Dava konusu istem: … İli, … İlçesi, … Mahallesi, … Evleri adresinde bulunan davacı şirkete ait inşaatta kaçak su kullanıldığından bahisle düzenlenen … tarih ve seri …, cilt no: …, sıra no: … numaralı kaçak su zaptı ile bu tutanağa dayalı olarak 222.359,58 TL kaçak su kullanma bedeli ve 311,31 TL gecikme faizi istenilmesine ilişkin 18/02/2016 tarihli kaçak su bedeli tahakkuku işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacı şirketin işlem tarihinde 251404 abone numarası ile inşaat aboneliğinin bulunduğu, davacı şirket ile davalı idare arasında yapılan abonelik sözleşmesi kapsamında davacı şirkete isnat edilen eylemlerin davalı idarece değerlendirimesi gerektiği, idari sözleşme niteliği taşımayan abonelik sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın özel hukuk hükümleri uyarınca adli yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın 2577 sayılı Yasa'nın 15/1-a maddesi uyarınca görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının abonelik sözleşmesinin ve inşaat aboneliğinin bulunmasının, kaçak usulsüz su kullanımında bulunan davacıya uygulanan idari işlemi etkilemediği, idari yargının görevli olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.