Danıştay 8. Daire E.2019/638 K.2022/5530

Dava konusu istem: Davacı tarafından, asfalt tahrip bedeli konulu 557.550,00-TL tutarındaki alacağın tahsiline yönelik olarak düzenlenen 22.07.2016 tarihli ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan alacak tahakkukuna karşı ...İdare Mahkemesi'nde açılan davada … tarih ve E:…, K:… sayılı karar ile işlemin iptaline karar verildiği, ödeme emrinin dayanağı olan işlemin iptal edilmiş olması nedeniyle ortada kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş bir alacağın varlığından söz edilemeyeceğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan işlemin iptaline yönelik Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu, anılan kararın henüz kesinleşmediği, dolayısıyla ödeme emrinin iptaline karar vermeden önce dayanak encümen kararının iptaline yönelik kararın kesinleşmesinin beklenilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından temyiz isteminin reddiyle kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.