Danıştay 8. Daire E.2020/1273 K.2023/995

Dava konusu istem: Muğla ili, Ortaca ilçesinde faaliyet göstermekte olan ve işletmeciliğini davacı şirketin yaptığı "... Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi"nce, … tarih ve … sayılı Maarif Müfettişleri soruşturma raporuna istinaden, 5580 sayılı Kanun'un 7. maddesinin (d) bendinde belirtilen fiillerin üst üste üç kezden fazla ihlal edildiğinden bahisle davacı kuruma idari para cezası uygulanması ve kurumun kapatılmasına ilişkin (Muğla Valiliği'nin 14/03/2019 tarihli Oluruyla tesis edilen ve … tarih ve … sayılı yazı ekinde bildirilen) İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin kurumun kapatılmasına dair kısmının iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…. sayılı kararında; yapılan ilk ve tek tespit sonucunda tesis edilen tek işlem ile tekerrüre dair hükümlerin uygulanmasının hukuki açıdan olanaklı olmadığı, ancak şartları oluşmadığı halde tekerrür hükümleri uygulanarak üstelik netice itibariyle en ağır yaptırım olan kurum kapatmaya ilişkin tesis edildiği, dava konusu işlemin kurumun kapatılmasına dair kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.