Danıştay 8. Daire E.2020/5511 K.2023/4924

Dava konusu istem: Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Sanatları Bölümü Sahne Tasarımı Ana Sanat Dalı'nda öğretim görevlisi olarak görev yapan davacı tarafından, 30/06/2019 tarihinde sona erecek olan görev süresinin uzatılmamasına ilişkin Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü Personel Dairesi Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işleminin iptali ile işlem sebebiyle yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile; dava konusu işlemde davacının görev süresinin uzatılmamasına gerekçe olarak 20/06/2019 tarih ve 18 Toplantı sayılı Fakülte Yönetim Kurulu kararının gösterildiği, anılan kararda davacının akademik faaliyetlerinde (yayın, bildiri, ders notu, sergi, proje) belirgin bir verimsizlik gözlemlendiği, ölçme ve değerlendirme kriterleri açısından göz önünde tutulabilecek akademik teşvik puanının kayıtlarda görülmediği belirtilmiş ise de, aynı Kurul'un üç aydan daha kısa bir süre önce aldığı ve davaya konu kararla iptal edilen davacı hakkındaki … tarih ve.

Toplantı sayılı kararın, belirtilen hususlarla ilgili herhangi bir tespite yer verilmeksizin davacının 2 yıl süre ile yeniden atanmasının uygun olduğu yolunda oybirliğiyle alınmış bir karar olduğu, ölçme ve değerlendirme kriterleri açısından, akademik teşvik puanının kayıtlarda görülmemesine ilişkin olarak ise, bir üye dışındaki üyelerin çekimser görüş bildirdikleri, bu haliyle işleme dayanak Yönetim Kurulu kararında davacının, başarısız ve yetersiz olduğu, hizmetine ihtiyaç olmadığının tereddütsüz olarak ortaya konulamadığı,

davacının 30/06/2019 tarihinde sona erecek olan görev süresinin uzatılmamasına ilişkin Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörlüğü Personel Dairesi Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işleminde kamu yararı ve hizmet gerekleri ile hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline ve Anayasa'nın 125. maddesi gereğince davacının parasal haklarının

tazminine ilişkin isteminin kabulü ile davacının yoksun kaldığı parasal hakların dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, işlemin hukuka uygun olduğu, Mahkemece, öğretim görevlisi kadrosunun akademik bir kadro olduğu ve bu nedenle de her daim akademik çalışma ve gelişme gösterilmesi gerektiği hususunun göz ardı edildiği, öğretim görevlisinin görevinin sadece ders vermek olmadığı, davacının yeniden atanma sürecine etki edecek bir akademik çalışması ve akademik teşvik puanının olmadığı, 2017 ve 2019 atama formlarının aynı olduğu, idarenin takdir hakkı olduğu, davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, Bölüm Başkanının kendisi hakkındaki olumlu görüşünün görmezden gelindiği, dava konusu işlemin cezalandırma amacı ile yapıldığı, görev yaptığı Bölümün kapatılmadığı ya da verdiği derslerin kaldırılmadığı, kamu zararına neden olmadığı ve hakkında disiplin soruşturması olmadığı, görevini etkin ve verimli şekilde yürüttüğü, çalışmalarının idarece eksik gösterildiği, eşitlik ilkesinin gözetilmediği, idarenin takdir yetkisinin sınırsız olmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.