Danıştay 8. Daire E.2020/6941 K.2020/5749

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü: Dava; ... plakalı aracın maliki ve işletmecisi olan davacı tarafından, ticari tahditli anılan minibüsüne "M" serisinden plaka verilmesine ilişkin 03/09/2018 tarihli başvurusunun reddine ilişkin Uzunköprü Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü'nün ... tarih ... sayılı işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; idari yargı yerlerince verilen kararların uygulanıp uygulanmaması konusunda idarenin herhangi bir takdir yetkisine sahip olmadığı, bu kararları aynen ve gecikmeksizin uygulamakla yükümlü olduğu açık olup,

davacının ve diğer kooperatif üyelerinin müktesep haklarının bulunduğu ve ihaleye girmeden ruhsat verme yöntemiyle şehir içi taşımacılık yapabilecekleri hususları yargı kararı ile sabitken davacının ... plakalı minibüsüne "M" serisinden plaka verilmesine ilişkin 03/09/2018 tarihli başvurusunun davacının herhangi bir kazanılmış müktesep hakkından bahsedilemeyeceği gibi ihale yapılmaksızın ticari tahditli (M) serisinde plaka talebinin uygun görülmediği gerekçesiyle reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Mahkeme kararının istinaf yolu ile incelenmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile belediyenin yetki ve imtiyazları arasında yer alan toplu taşıma araçlarının sayılarını, zaman ve güzergâhlarını belirleme yetkisinin Belediye Meclisi'ne ait olduğu anlaşılmış olup, şehir içi toplu taşıma araçlarının sayı ve güzergahlarının belirlenmesi ve buna yönelik olarak yapılan başvuruların değerlendirilmesi ile gerekli işlemlerin yapılmasına ilişkin yetkinin mevzuat hükümleri uyarınca belediye meclisine ait olduğu halde,

davacının ticari tahditli anılan minibüsüne "M" serisinden plaka verilmesine ilişkin talebinin belediye başkanı tarafından dava konusu işlem ile reddedilmesi nedeniyle dava konusu işlemde bu yönden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin reddine temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

Davalı idare, kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek bu kararı temyiz etmekte ve bozulmasını istemektedir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Anılan Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları; (d) bendinde ise, belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği.

"Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kesin bir karar hakkında olması hâlinde, kararı veren merciin, temyiz isteminin reddine karar vereceği; ilgili merciin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği.

7. fıkrasında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, 6. fıkrada sözü edilen kararın, dosyanın gönderildiği Danıştay'ın ilgili dairesince kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Uyuşmazlıkta, iptali istenilen Uzunköprü Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğü'nün ... tarih ... sayılı işlemi genel bir niteliğe haiz olmadığından düzenleyici işlem niteliğinde olmadığı, bu suretle 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği; ayrıca söz konusu karar halihazırda icra edilen bir ticari faaliyeti engelleyen işlem niteliğinde olmadığından 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamına da girmeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.