Danıştay 8. Daire E.2020/794 K.2021/4590

Dava konusu istem: Bitlis Polis Meslek Eğitim Merkezinde öğrenci adayı olan davacı tarafından, Emniyet Teşkilatı Sağlık Şartları Yönetmeliği Ek-3-V-A'ya uymadığından bahisle "Polis Meslek Eğitim Merkezi Öğrencisi Olamaz" kararı verilerek eğitim merkezinden ilişiğinin kesilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Başkanlık işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nce düzenlenen Sağlık Kurulu raporuna göre, Polis Meslek Eğitim Merkezi öğrencisi olmasını engelleyen herhangi bir durumu bulunmadığı anlaşılan davacının, Emniyet Teşkilatı Sağlık Şartları Yönetmeliğinin Ek:3-V-A maddesi uyarınca Bitlis Polis Meslek Eğitim Merkezi Müdürlüğünden ilişiğinin kesilmesine ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, işlemin mevzuata uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.