Danıştay 8. Daire E.2021/1549 K.2023/5296

Dava konusu istem: İstanbul Teknik Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Şehir ve Bölge Planlaması bölümünde, 2547 sayılı Yasanın 50/d maddesi kapsamında araştırma görevlisi olarak görev yapmakta olan davacının, iş akdinin 12/09/2019 tarihinden geçerli olmak üzere feshedilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve yürütülmesinin durdurulması ile birlikte işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ve özlük haklarının yasal faizi ile birlikte tazmini iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarece, dava konusu işlem ile davacının sadece Araştırma Görevlisi Kadrosunda ilişiğinin kesildiği, öğrencilik statüsünün devam ettiği, dolayısıyla 2547 sayılı yasaya eklenen Geçici 67. Maddenin sadece öğrencilik statüsü için geçerli olduğu savunmakta ise de, davacının Araştırma Görevlisi Kadrosundan ilişiğinin kesilmesine gerekçe olarak öğrencilik statüsünde azami süreyi doldurmuş olduğunun yer aldığı görüldüğünden, davalı idarenin bu yöndeki savunmasına itibar edilmesine olanak bulunmadığı,

2547 sayılı Kanunun 50/d maddesine göre araştırma görevlisi olarak görev yapan davacının, azami öğrenim süresini doldurduğu gerekçesiyle ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemde hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılarak, dava konusu işlemin iptaline, davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine ve yasal haklarının davacıya iadesine, karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'na 26/11/2014 tarihli ve 29187 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6569 sayılı Kanunun 32. maddesi ile eklenen Geçici 67. maddesinde "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte yükseköğretim kurumlarında kayıtlı olan öğrenciler bakımından azami sürelerin hesaplanmasında, daha önceki öğrenim süreleri dikkate alınmaz." düzenlemesine yer verilmiş ise de, Yükseköğretim Yürütme Kurulu'nun 10/10/2017 tarihli toplantısında, "2547 sayılı Kanunun geçici 67. maddesinin,

2547 sayılı Kanunun 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi kapsamında atanan araştırma görevlileri ile ÖYP kapsamında araştırma görevlisi kadrosunda bulunanların araştırma görevlisi kadrolarında azami bulunma sürelerinin hesaplanmasında uygulanmamasına" karar verildiği hususları dikkate alındığında, 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında araştırma görevlisi kadrosunda istihdam edilen davacının, 12/09/2013 tarihinde başladığı doktora eğitimini, 12 yarı yıllık azami eğitim süresinin dolduğu 12/06/2019 tarihi itibariyle tamamlayamadığının açık olduğu,

2547 sayılı Kanunun 50/d maddesi kapsamında yapmış olduğu görevinin sonlandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık, aksi yöndeki ilk derece mahkemesi kararında ise hukuki isabet görülmediği sonucuna varılarak, istinaf başvurusunun kabulüne, ... İdare Mahkemesi'nin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 2547 sayılı Kanun geçici 67. maddesi uygulamasında kadro ve öğrencilik sürelerinin hesaplamasında ayrıma gidilmediği, öğrenciliğin devam ettiği süre boyunca kadro ile ilişiğin kesilemeyeceği, normlar hiyerarşisine aykırı hareket edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idareler tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.