Danıştay 8. Daire E.2021/1677 K.2023/7148

Dava konusu istem: ... Üniversitesi'nin ... Kampüsü'nde Uzman olarak görev yapan davacının, 30.06.2017 tarihinde görevli bulunduğu birimde çalışmakta iken personelin eşyalarını koyduğu dolabın davalı idarenin hizmet kusuru nedeniyle üstüne devrilmesi sonucunda uğradığını iddia ettiği manevi zararlar nedeniyle, 300.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 30.06.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idare bünyesinde çalışmakta olduğu birimde, çalışma masasının yanında bulunan dolabın davacının üzerine düşerek davacının yaralanmasına neden olduğu, bu durumun davalı idarece savunma dilekçesinde 'davacının söz konusu dolaptan çantasını almaya çalışırken dolabın üzerine düştüğünün bilindiği' şeklinde ifade edildiği, dolayısıyla davacının üzerine dolap düşmesi olayının davalı idarece de kabul edildiği, savunma ekinde gönderilen bilgi ve belgelerden de olay günü davacının belirtildiği şekilde iş kazası geçirdiği hususunun sabit olduğu,

ayrıca davacının olay sonrasında kaldırıldığı hastanede dolap düşmesi nedeniyle meydana gelen hasarların tedavisi amacıyla birtakım ameliyatlar geçirdiğinin dosyaya getirtilen hastane kayıtları ile de sabit olduğu, iş güvenliğini sağlamak, çalışanların ve diğer kişilerin zarar görebileceği unsurları ortadan kaldırmak hususunda sorumlu olduğu kuşkusuz olan davalı idarenin, davacının üzerine düşen dolabı devrilmeyecek şekilde sabitlemediği ve söz konusu dolabın davacının üzerine düşmek suretiyle yaralanmaya sebep olduğu göz önüne alındığında,

idarenin kötü işleyen hizmeti nedeniyle kusurlu olduğu ve uğranılan zararı tazminle yükümlü bulunduğu kanaatine varılarak; olayın gelişimi ve sonucu, ilgilinin durumu itibariyle uğradığı manevi zarara karşılık takdir edilecek manevi tazminatın, manevi tatmin aracı olmasından dolayı zenginleşmeye yol açmayacak miktarda, fakat idarenin olaydaki kusurunun niteliğini ve ağırlığını ifade edecek ölçüde saptanması zorunlu bulunduğu,

dolayısıyla olayda idarenin hizmet kusuru, olayın oluş biçimi ve sonucunda yaratttığı acı ve üzüntünün ağırlığı dikkat alınarak 40.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 26.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi gerektiği, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddi gerektiği sonucuna varılarak manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından; müvekkilin yaşanılan olay sebebiyle vücudunda oluşan hasarlar sebebiyle yaklaşık bir yıl boyunca raporlu olduğu ve bu sürede bir kısım tedaviler gördüğü, olay öncesi herhangi bir sağlık problemi bulunmazken olay sebebiyle kendi başına günlük yaşamını sürdüremez hale geldiği, vücudunda hareket kısıtlıkları, organ zayıflıkları ve yara izlerinin mevcut olduğu, dolayısıyla müvekkilinin eğitim düzeyi, yaptığı meslek, yaşadığı acı ve ızdırap ile kıyaslandığında takdir edilen manevi tazminat tutarının düşük olduğu ve hakkaniyete uygun olmadığı belirtilerek istinaf kararının manevi tazminat tutarının reddine yönelik kısmı yönünden bozulması istenilmiştir.

Davalı idare tarafından; olay tarihinde dolabın devrilmesine neden olacak herhangi bir deprem veya sarsıntının olmadığı, kazaya konu dolabın devrilmesine davacının hatalı müdahalesinin neden olduğu, dolayısıyla zarara neden olan olayın, öncelikle gerçekleşip gerçekleşmediği veya gerçekleşti ise nasıl gerçekleştiği hususunun açıklığa kavuşturulması gerektiği belirtilerek bu yönde gerekli araştırma yapılmaksızın verilen istinaf kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından savunma verilmemiş olup, davalı idarece davacı tarafından yapılan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.