Danıştay 8. Daire E.2021/1968 K.2024/3813

Dava konusu istem: Davacı tarafından; sahibi olduğu ... plakalı araç ile "çalışma izni/ruhsat almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşımak yasaktır" hükmüne aykırı olarak ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle, söz konusu aracın 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-a maddesi hükmü uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:.., K:... sayılı kararda; davacıların, sahibi ve sürücüsü oldukları araçla ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı almaksızın belediye sınırları dâhilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı (tipik ticari taksi taşımacılığı) yaptıklarının tespit tutanağı ve dosya kapsamıyla sabit olduğu, olay tarihinde geçerli ve yürürlükte bulunan bir izin belgesinin de bulunmadığı anlaşıldığından, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3-a maddesi uyarınca ilgili aracın trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, İstinaf Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğu, idari para cezası tutanakları "Çalışma İzin ve Ruhsatı olmadan - D2 yetki belgesi olmadan" iddiasıyla tanzim edilse de müvekkilinin D2 yetki belgesi bulunduğu, müvekkilinin tarifesiz yolcu taşımacılığı yaptığı, VIP taşımacılık yaptığı izin belgesi almasına gerek olmadığı, araç sahibi ve sürücü farklı olduğundan men işleminin Anayasa Mahkemesi kararına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklamalı onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, davacının idari para cezası tutanağında belirtilen "D2 yetki belgesi olmadan yolcu taşımak" ibaresine itiraz ettiği, temyiz nedenleri arasında bu sebebi ileri sürdüğü görülse de; dava konusu trafikten men tutanağında 2918 sayılı Kanun'un EK 2/3 - a maddesine dayanıldığı, olay tutanağında aynı Kanun ve maddeye atıfla "Belediye sınırları içinde ruhsat / izin almadan yolcu taşımak" ibaresinin bulunduğu, dava konusu edilen işlemin trafikten men işlemi olduğu dikkate alınarak dava edilmeyen idari para cezasındaki ifadenin men işlemini kusurlandırmayacağı anlaşıldığından iddiasına itibar edilmemiştir.

Ayrıca davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde Anayasa Mahkemesi'nin 11/09/2014 tarih, E:2014/52 K:2014/139 sayılı iptal kararının uygulanması gerektiği ileri sürülse de; söz konusu kararla 2918 sayılı Karayolu Trafik Kanunu'nun EK 2. maddesine 6321 sayılı Kanun'un 3. maddesiyle eklenen üçüncü fıkranın birinci cümlesinde yer alan "araç sahibine" ibaresi ile ikinci cümlesinin "araç sahibi" yönünden Anayasa'ya aykırı olduklarına ve iptallerine karar verilmiş;

dava konusu olaya uygulanan 2918 sayılı Kanun'un EK 2. maddesinin, bu iptal kararı ve gerekçeleri göz önüne alınarak 26/10/2018 tarih ve 7148 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değiştirilerek ilgili maddeye "...

İşleteni veya sahibi, sürücüsünün kendisi olup olmadığına bakılmaksızın aracın bu maddenin üçüncü fıkrasına aykırı olarak kullanılmaması hususunda gerekli tedbirleri almak ve denetimini yapmakla yükümlüdür." hükmü eklendiğinden ve işlem tarihi itibariyle bu yasa hükmünün yürürlüğe girdiği anlaşılmakla, davacının Anayasa Mahkemesi kararının bakılan uyuşmazlıkta uygulanması talebi yerinde görülmemiştir.