Danıştay 8. Daire E.2021/3450 K.2024/258

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Maden Kanunu'nun 12/4. maddesi kapsamında, 2014 yılında sahadan 1.085.312,26 ton kalker sevk edilmesine rağmen 663.510,00 ton sevk edildiğinin beyan edildiği ve 412.052,28 ton kalkerin sevkiyatının ise beyan edilmediğinden bahisle şirketlerinin 1.427.349,10-TL tutarında idari para cezası ile cezalandırılması yönünde tesis olunan … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

Maden Kanununun 12/4. maddesine göre yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği denetim ve inceleme sonucunda tespit edilen ruhsat sahiplerine, ödenmesi gereken Devlet hakkına ilaveten bildirilmeyen miktar için hesaplanacak Devlet hakkının beş katı tutarında idarî para cezası verileceği açık olmakla birlikte, idari para cezasının hesabında etkili olan Devlet hakkı alacaklarının, aynı Kanunun 14. maddesinde "...Madenlerden alınan Devlet hakkına esas olan emsal ocak başı satış fiyatı,

bölgeler de dikkate alınarak her madene ait ayrı ayrı ve uygulandığı yıl için belirlenerek Genel Müdürlükçe ilan edilir." şeklinde ifadesini bulan düzenleme gereğince madenin ocaktan çıkarıldığı her yıl için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinden, yani uyuşmazlık konusu olayda 2014 yılındaki sevkiyata ilişkin bir tespit söz konusu olduğundan 2014 yılı için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinde Devlet hakkının ve dolayısı ile idari para cezasının hesaplanması gerekmekte iken.

Ankara İli için 2018 yılı için belirlenen 14,00-TL/ton ocak başı satış fiyatının 2019 yılı için %23,73 olarak yeniden değerlendirme oranı nazara alınarak 17,32-TL/ton ocak başı satış fiyatı belirlemesi üzerinden Devlet hakkının ve bu şekilde hesaplanan Devlet hakkı tutarının da beş katı alınmak suretiyle hesaplanan davaya konu idari para cezasında madenin ocaktan çıkarıldığı yıl için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinden hesaplama yapılmadığından yasaya ve hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Maden Kanunu'nun 12/4. fıkrasında denetim sonucunda yaptığı üretim ve sevkiyatı bildirmediği tespit edilen ruhsat sahiplerine, bildirilmeyen miktar için Devlet hakkının beş katı tutarında idari para cezası verileceğinin öngörüldüğü, davacı şirketin ise.

2014 yılındaki sevkiyat ve satış tutarlarında 412.052,28 ton fark olduğunun 01/11/2017 tarih ve E.805680 sayılı raporda tespit edildiği, ancak bu farka yönelik 23/11/2017 tarihli dilekçesi ekinde fatura ibraz etmesi üzerine denetim heyetince bir değerlendirme yapılmadığı, şirkete yönelik olarak Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı tarafından gerçekleştirilen incelemede 412.052,28 ton için ibraz edilen faturalara şirketin yasal defter ve belgelerinde rastlanılmadığının tespiti üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği,

Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 9. fıkrasında, "Genel Müdürlük veya ilgili kamu kurum ve kuruluşları tarafından uygulanacak idari para cezasının hesaplanmasında esas alınacak ocak başı satış fiyatı, bir önceki yıl geçerli olan ocak başı satış fiyatının, ilgili yıla ilişkin olarak 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında artırılması sureti ile hesaplanır" hükmüne yer verildiği, yürürlükteki mevzuat çerçevesinde işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.