KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/3578 E., 2024/4430 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2024
- Esas No
- 2021/3578
- Karar No
- 2024/4430
- Temyiz edenler
- 1- (DAVALI)... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
558 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
2- (DAVACI) ... Madencilik Sanayi Ticaret A.Ş. VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Çanakkale ili, Merkez ilçesi dahilinde ... sayılı IV (a) grubu maden işletme ruhsatını uhdesinde bulunduran davacı şirketin, 188.229,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda; davacı tarafından gerekli olan izinlerin yasal süresi içerisinde alınmadığı, ruhsat birleştirme talebinde bulunulmuş olmasının da bu yükümlülüğü ortadan kaldırmayacağı görüldüğünden işlemin tesis edildiği tarihte yetkili ve görevli olan davalı idarece tesis edilen işlemin bu kısmında herhangi bir hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ancak her bir idari para cezasına konu fiilin gerçekleştirildiği tarihteki idari para cezasıyla cezalandırılması gerektiğinden,
dava konusu idari para cezasının 2018 yılına ilişkin olan 62.743,00-TL'lik kısmı ile 2017 yılına ilişkin olan 54.812,00-TL'lik ve 2016 yılına ilişkin olan 52.790,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, buna karşın 2017 yılına ilişkin idari para cezasının 7.931,00-TL'lik kısmında ve 2016 yılına ilişkin olarak da 9.953,00-TL'lik kısmında hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak,
dava konusu işlemin, 12/07/2016-12/07/2017 dönemine ilişkin idari para cezasının 7.931,00-TL'lik kısmında, ruhsatın yürürlülük tarihinden 12/07/2016 tarihine kadar olan dönemine ilişkin idari para cezasının da 9.953,00-TL'lik kısmında olmak üzere, toplam 17.884,00- TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kısmının iptaline, ruhsatın yürürlülük tarihinden 12/07/2016 tarihine kadar olan dönem için 52,790,00-TL, 12/07/2016-12/07/2017 dönemi için 54.812,00-TL,
12/07/2017-12/07/2018 dönemi için 62.743,00-TL olmak toplam 170.345,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin kısmına yönelik olarak ise davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
Davacı tarafından, gerekçe hakkının ihlal edildiği, idari işlemin yokluğu iddiasının tartışılmadığı, adil yargılanma hakkı kapsamında non bis in idem ilkesi kapsamında tek fiile tek ceza ilkesine aykırılık ile birlikte idari para cezasına dayanak kanun hükmünün Anayasaya aykırılığı iddialarının tartışılmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, idari para cezasının 2018 yılında uygulandığı, Maden Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idari para cezasının güncel miktar üzerinden hesaplandığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ... 'NUN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2021/3578, K. 2024/4430, 11 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama