Danıştay 8. Daire E.2021/4668 K.2024/1923

Dava konusu istem: Bursa İli, Mustafakemalpaşa ilçesinde, S:… sayılı II(b) grubu (mermer) maden işletme ruhsatı ile faaliyette bulunan davacının, anılan ruhsat sahasında toplamda 709 metreküp üretim beyanına karşılık saha mahallinde yapılan ölçüm neticesinde 756,40 metreküp üretimin yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/4. maddesi uyarınca 7.604,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün … tarih ve E… sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi Hakimliği 'nce verilen … tarih ve E:. K:… sayılı kararda; davalı idare tarafından tesis edilen işlemde 2017 yılı için Bursa beji madeni için idare tarafından belirlenerek ilan edilen 539 TL/ton ocak başı satış fiyatının Maliye Bakanlığı'nın 2017 yılı için belirlediği %14,47 yeniden değerleme oranı dikkate alınarak 617,00-TL olarak güncellenen rakamlar üzerinden 2018 yılı için 1.169,83-TL Devlet hakkı hesaplandığı,

Kanunun "Devlet hakkı, ocaktan çıkarılan madenin ocak başındaki fiyatından alınır....Madenlerden alınan Devlet hakkına esas olan emsal ocak başı satış fiyatı, bölgeler de dikkate alınarak her madene ait ayrı ayrı ve uygulandığı yıl için belirlenerek Genel Müdürlükçe ilan edilir.

Ocak başı satış bedeli, ilan edilen emsal fiyattan daha düşük olamaz." hükmü uyarınca, madenin ocaktan çıkarıldığı 2006 ile 2014 yılları arasında geçen her yıl için belirlenen ocak başı satış fiyatı üzerinden, ayrı ayrı hesaplanması gerektiği halde, sadece 2018 yılı için belirlenen ocak başı fiyatı dikkate alınarak yapılan Devlet hakkı hesaplamasının hatalı yapıldığı, hatalı olarak hesaplanan devlet hakkı dayanak alınmak suretiyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

davalı idarece 2006 ile 2014 yılları arasındaki her yıl için ocak başı fiyatları esas alınmak suretiyle devlet hakkı hesaplandıktan sonra yeniden işlem tesis edilebileceği, gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yıllar itibarı ile yapılan üretim miktarlarının hesaplanması mümkün olmadığı için sahada yapılan toplam kazı hacminden beyan edilen satış miktarının çıkartılması neticesinde beyan edilmeyen toplam üretim miktarının hesaplandığı, tek tek hangi yıla ait ne kadar üretim yapıldığının tespit edilemediği, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davalı idarece, ruhsat sahasında yapılan ölçüm neticesinde toplam kübaj miktarının hesaplandığı, yıllar itibari ile yapılan üretim miktarlarının hesaplanması mümkün olmadığı için sahada yapılan toplam kazı hacminden beyan edilen satış miktarının çıkartılması neticesinde beyan edilmeyen toplam üretim miktarı hesaplandığı, tek tek hangi yıla ait ne kadar üretim yapıldığı tespit edilemediği iddiasıyla temyiz talebinde bulunulmuşsa da; dava konusu sahada yapılan üretimin, tek tek hangi yıla ait olmak üzere hesaplanmasının mümkün olmaması halinde, hakkaniyet ilkesi ve nesafet kuralları gereği yıllara göre eşit şekilde orantılama yapılmak suretiyle hesaplama yapılabileceği açık olduğundan, davalı idarenin bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.