Danıştay 8. Daire E.2021/4728 K.2024/820

Dava konusu istem: Nezaretçi defterinin uygun tutulmadığının tespit edilmesi nedeniyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 6. fıkrası uyarınca 31.054,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idare teknik elemanlarınca 20-23/10/2017 tarihleri arasında yapılan tetkikte 13/12/2017 tarihli heyet raporunda daimi nezaretçi defterinin noter onayından önce tutulduğu tespitine yer verildiği,

dava dosyasına sunulan belgelerin incelenmesinden noter onayından önce tutulduğu belirtilen defterin teknik nezaretçi defteri olduğu ve 13/10/2014 tarihinde teknik nezaretçi defteri noter onayı yaptırılarak kullanılmaya başlandığı ancak sehven teknik nezaretçi tarafından Ekim ayı yerine Eylül ayı olarak tarih atıldığı ve sonradan düzeltilen defterin 001 ve 002 nolu sayfalarında yazan hükümden de sahada halen faaliyete başlamadığının anlaşıldığı,

bu durumda, idari para cezası verilmesine konu fiilin 2014 yılı Ekim ayında gerçekleştiği, fiil tarihinde yürürlükte olan düzenlemede 3213 sayılı Kanun'un 10. maddesinde teknik nezaretçi defterinin düzenli tutulmaması fiilinin işlenmesi halinde ruhsat sahibine on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında idari para cezası uygulanacağının hüküm altına alındığı, 18 Şubat 2015 tarihinde anılan maddede yapılan değişiklikle daimi nezaretçi defterinin düzenli tutulmaması hâlinde ruhsat sahibine 20.000,00 TL idari para cezası verilmesi düzenlemesinin getirildiği,

denetim tarihi olan 20-23/10/2017 tarihlerinde Kanun'da teknik nezaretçi defterinin uygun tutulmamasına yönelik düzenleme bulunmadığından davacı hakkında bu madde yönünden yaptırım uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılarak dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare mahallinde tetkik heyetince yapılan denetim sırasında incelenen nezaretçi defterinin noter onayından (Noter Onayı 13/10/2014 tarihlidir.) önce doldurulmaya başlanması fiilinin 2014 yılında gerçekleştiği dikkate alındığında, eylem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan "...Defterin ibraz edilmemesi veya düzenli tutulmaması halinde, ruhsat sahibine on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında idari para cezası uygulanır." yaptırımının,

gerek mahallinde tetkik tarihi (20.000 TL) gerek işlem tarihi itibariyle (31.054 TL) yürürlükte bulunan yaptırımlara nazaran davacının lehine olması karşısında, söz konusu fiili nedeniyle davacıya fiilin işlendiği 2014 yılı itibariyle yürürlükte bulunan hükmün, yine 2014 yılında cari olan "on yıl süreli işletme ruhsatları için belirlenen yıllık işletme ruhsat harcı tutarında" idari para cezası uygulanması gerekirken, işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan hükmün uygulanmasında "kanunilik ilkesi" yönünden hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılarak, bu gerekçeyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 20-23.10.2017 tarihleri arasında teknik elemanlarınca yapılan incelemede ibraz edilen nezaretçi defterinin noter onayından önce doldurulmaya başlanıldığının tespit edildiği, 3213 sayılı Maden Kanununun 10. maddesinin 6. fıkrası uyarınca 31.054-TL para cezası uygulandığı, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava konusu işlemin tesis edildiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan haliyle, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10. maddesinin 6. fıkrasında; "Daimi nezaretçinin, atandığı ruhsat sahasındaki faaliyetleri düzenli bir şekilde denetleyerek tespit ve önerilerini daimi nezaretçi defterine kaydetmesi zorunludur. Aksi taktirde daimi nezaretçi uyarılır. İkinci kez aynı ruhsat ile ilgili olarak bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunda daimi nezaretçi hakkında beşinci fıkra hükümleri uygulanır. Daimi nezaretçi defterini, daimi nezaretçi ile ruhsat sahibi veya vekili imzalar. Defterin ibraz edilmemesi veya düzenli tutulmaması hâlinde, ruhsat sahibine 20.000 TL idari para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.

Maden ruhsat sahalarında üretim yapılabilmesi için teknik/daimi nezaretçi atanması, bu nezaretçiler tarafından maden ruhsat sahasının periyodik olarak denetlenerek tespit edilen hususlar, eksiklikler ve önerilerin nezaretçi defterine yazılması, bu defterin noter onaylı olması, düzenli olarak tutulması ve ruhsat sahibi ile nezaretçi tarafından imzalanması gerektiği, defterin imzasız olması, denetim sırasında ibraz edilmemesi ve düzensiz tutulması hallerinde ruhsat sahibine idari para cezası verileceği düzenlenmiştir.

Olayda, davalı idare tarafından gerçekleştirilen mahallinde tetkik sonrasında düzenlenen 13.12.2017 tarihli raporunda daimi nezaretçi defterinin noter onayından önce tutulduğunun tespit edilmekle birlikte, davacı şirket tarafından denetim sırasında ibraz edilen defterin içerik itibariyle düzenli olduğu ve denetim tarihi itibariyle noter onayının bulunduğunun görülmesi karşısında, noter onayından önce de kayıt içermesinin usulüne uygun olarak tutulan defterin "düzensiz olması" sonucunu doğurmayacağı sonucuna varıldığından, davacı şirketin anılan fiil nedeniyle 3213 sayılı Kanun'un 10/6.maddesi uyarınca idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.