Danıştay 8. Daire E.2021/5588 K.2024/4937

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, uhdesinde bulunan Kahramanmaraş ili Afşin ilçesi sınırları içerisindeki Sicil:... sayılı II-a grubu (kalker) işletmesi ile ilgili olarak, 2017 yılında maden sahasında yapılan 12.074,67 ton üretimin beyan edilmemesi nedeniyle haksız surette hak iktisap edildiğinden bahisle Maden Kanunu'nun 10/7 maddesi uyarınca 77.632,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü'nün 17/06/2019 tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; olayda, davalı idarece maden sahasının tetkiki sonucunda düzenlenen heyet raporu, ekli fotoğraflar ve belgeler ile davacının iddiaları birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirketçe işletilen ruhsat sahasında 2015 ve 2016 yıllarında 15.000 ton üretim haricinde herhangi bir faaliyetin olmadığı, 2017 yılında ise 27.074,67 ton kalkerin üretim ve satışının yapıldığı hususunun sevk fişleri ve imalat haritalarındaki değişimlerden tespit edildiği ancak davacı tarafından 2017 faaliyet raporunda üretim yapılmadığının beyan edildiği,

fakat üretim miktarı ile satış miktarı arasındaki farkın beyan edilmeyen üretim faaliyetinden kaynakladığının kabulünün gerektiği, davacı şirket tarafından 2017 yılında maden sahasında yapılan 12.074,67 ton üretimin beyan edilmemesi nedeniyle haksız surette hak iktisap edildiği hususunun sabit olması karşısında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bakılan davada, davacı tarafından Maden Kanununa aykırı gerçekleştirildiği iddia olunan fiillerin 2017 yılına tekabül ettiği ve süregelen eylem niteliğini haiz olmadığı, 2017 yılında 12.074,67 ton üretim yapılmasına rağmen sahada yapılan üretimin beyan edilmemesi nedeniyle haksız surette hak iktisap edilmesi yönünde gerçekleşen aykırılığın müeyyidesi olarak Yasa hükmüne göre 2017 yılı için 54.812,00 TL para cezası verilmesi gerektiği, bakılan uyuşmazlıkta ise,

yeniden değerleme oranına göre güncellenmiş olarak işlemin tesis edildiği tarih itibariyle 2019 yılı için öngörülen 77.632,00 TL para cezasının kesildiği, sahada yapılan üretimin beyan edilmemesi nedeniyle haksız surette mal iktisap edilmesi yönünde gerçekleşerek Maden Kanunu'na aykırılık teşkil eden eylemi nedeniyle davacı şirkete, işlenen fiilin 2017 yılındaki karşılığı olan 54.812,00 TL idari para cezası kesilmesi gerekirken, işlem tarihi olan 2019 yılı için geçerli miktar olan 77.632,00 TL esas alınarak idari para cezası kesildiği,

dolayısıyla davacının fiili işlediği tarihteki tutar üzerinden işlem tesis edilmesi gerekirken, işlem tarihinde yürürlükte olan tutar dikkate alınmak suretiyle kesilen dava konusu idari para cezasında bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabul edilerek, Kahramanmaraş İdare Mahkemesi'nce verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın kaldırılmasına, dava işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 2015 ve 2016 15.000 ton olarak beyan edilen üretimin 2017 yılında 15.000 m3 yani 27.000 ton olarak değiştirildiği, bu durumun yanıltıcı ve gerçek dışı bir beyan olduğu tespit edildiğinden Maden Kanununun 10/7-8 maddesine göre idari para cezası verildiği, bu durumun sevk fişi ve imalat haritalarındaki değişimden tespit edildiği 2019 yılı yeniden değerleme oranındaki artış dikkate alınarak 77.632,00 TL miktarında idari para cezası uygulandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, 2015 yılından sonra tetkik tarihine kadar sahada faaliyette bulunulmadığı, 2015 yılında üretilen tüvenan madenin kırıldıktan sonra 15.000 m3 olduğunun anlaşıldığı, 2017 yılı dönem başı stok miktarı 15.000 m3 olarak düzeltildiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.