KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2021/6415 E., 2024/1171 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 6 Mart 2024
- Esas No
- 2021/6415
- Karar No
- 2024/1171
- Temyiz eden (davalı)
- … Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Taahhüt ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
524 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Trabzon ili, Yomra ilçesi sınırlarında bulunan Sicil:… sayılı II (a) grubu Andezit (mıcır ) sahasında 2011-2012 ve 2013 yıllarında "ruhsatlı ancak üretim veya işletme izni olmadan üretim yapıldığı" gerekçesiyle Maden Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca, davacıya 46.579,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve E:… sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacıya ait Trabzon İli, Yomra İlçesi sınırlarında bulunan Sicil:… sayılı II-a Grubu Andezit (mıcır) işletme ruhsat sahasında 2011-2013 yılları arasında Maden Kanunu uyarınca gerekli izinler alınmadan faaliyette bulunulduğu dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşıldığından 3213 sayılı Maden Kanunu'nun "Madencilik faaliyetlerinde izinler" başlıklı 7/21. maddesi uyarınca 46.579,00-TL idari para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 5326 sayılı Kabahatler Kanununun yukarıda anılan hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden; anılan Kanunun 3. maddesinin amir hükmü gereğince, aynı Kanunun 20. maddesinde düzenlenmiş olan zamanaşımı ilkesinin, 3213 sayılı Maden Kanunu kapsamında verilen idari para cezaları hakkında da uygulanması gerektiğini,15/10/2014 tarihli dilekçesiyle, 2011-2012-2013 yıllarında üretim yapıldığı yolundaki beyanı doğrultusunda, 2011-2012-2013 yıllarında tüm izinler alınmadan üretim yapıldığı gerekçesiyle para cezası verildiği görülmekte olup.
15/10/2014 tarihinde kuruma verilen dilekçe ile en son 2014 yılında işlendiği öğrenilen fiile yönelik soruşturma zamanaşımı süresinin 2017 yılında dolduğu gözetildiğinde, bu tarihten itibaren anılan fiil nedeniyle davacıya idari para cezası verilmesine olanak bulunmaması karşısında, soruşturma zamanaşımı süresi dolduktan sonra 2019 yılında tesis edilen işlemle uygulanan idari para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılarak, istinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, 2011-2014 yılları arasında daimi teknik nezaretçi bulundurulmadığı, Maden Kanunun 7. maddesi kapsamında alınması gereken izinler alınmadan üretim yapıldığının tespit edildiği, Maden Kanunu kapsamında alınması gereken izinlerin tam olarak alınmadığının tespit edilmiş olması nedeni ile dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemin hukuka ve ilgili mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2021/6415, K. 2024/1171, 6 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama