Danıştay 8. Daire E.2021/7869 K.2024/3568

Dava konusu istem: Karabük ili, ... İlçesi hudutları içerisinde ve davacı uhdesinde bulunan S:... sayılı II-a grup maden ruhsatına ilişkin olarak, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca toplam 190.322,00-TL tutarındaki idari para cezası verilmesine yönelik ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin 02.07.2015 tarihinden 02.07.2018 tarihine kadar ve 02.07.2018 tarihinden 02.07.2019 tarihine kadar olan dönemler için 3213 sayılı Kanun'un 7. maddesindeki izinlerin süresinde talep edilmemesinden dolayı idari para cezasının kesildiği, ancak davacı şirket adına uygulanan idari para cezası miktarında güncel rakam olan ve dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte geçerli olan miktarın esas alındığı,

oysa yukarıda yer verilen Anayasal düzenlemelerde kişiler hakkında ancak işledikleri tarihte suç sayılan fiillerden ve bu fiillerin karşılığı olan ceza kadar yaptırıma tabi tutulabileceğine, bundan daha ağır bir ceza uygulamasına tabi tutulamayacağına yer verildiği,

böylece davacı şirketin işletme ruhsatı yürürlük tarihinden itibaren üç yıl içinde 7 nci maddeye göre alınması gerekli olan çevresel etki değerlendirme kararı, mülkiyet izni, işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile Genel Müdürlüğün kayıtlarına işlenmiş alanlar ile ilgili izinlerin Genel Müdürlüğe vermediğine ilişkin 02.07.2015 tarihinden 02.07.2018 tarihine kadar ki dönem için (kanun gereği üç yıllık sürenin son tarihi esas alınarak) 2018 yılında yer verilen ceza miktarı olan 62.743,00 TL üzerinden,

02.07.2018 tarihinden 02.07.2019 tarihine kadar olan dönemler için 2019 yılında yer verilen ceza miktarı olan 77.632,00 TL üzerinden işlem yapılması gerekirken, 2020 yılında yer verilen ceza miktarı olan 95.161,00 TL üzerinden toplam 190.322,00 TL olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında uygulanan idari para cezasının dayanağı olan 6592 sayılı kanunla değişik 3213 sayılı Maden Kanununun 24. maddesinin 11. fıkrasında, ruhsat yürürlük tarihinden itibaren üç yıllık süre içerisinde 7. Madde izinlerinin tamamlanmaması ve bu üç yılı takip eden her yıl için izinlerin sunulmaması hali idari para cezası yaptırımına bağlanmakta, idari para cezası yaptırımının uygulanma şartları kanunda açıkça belirtilmekte olup, kanuni tanım ile davacının eyleminin örtüştüğü, dava konusu işlem hukuka uygun olmakla birlikte, İdare Mahkemesi kararında belirtildiği şekilde,

fiilin vuku bulduğu tarihteki yaptırımın uygulanması gerektiği varsayıldığında dahi işlemin tamamının iptalinin usul ve hukuka aykırı olduğu, hukuka uygunluğu tespit edilen 2018 yılı için 62.743,00 TL'lik kısmı ve 2019 yılı için 77.632,00 TL'lik kısmı yönünden davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.