Danıştay 8. Daire E.2022/3691 K.2022/3982

Dava konusu istem: 2017 Yılı Dış Kaynaktan Subay temini kapsamında başvuru yapan davacı tarafından, ilgili Yönetmelik gereği başvuru şartlarını taşımadığından bahisle başarısız sayılmasına ilişkin işlemin, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiğinden bahisle emsallerinin göreve başladığı 22 Ocak 2018 tarihi ile göreve başlatılacağı tarih arasındaki maaşları ve faizlerine karşılık olarak 200.000 TL maddi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin iptal kararının davacı hakkında güvenlik soruşturması kapsamında elde edilen istihbari bilgide yer alan isnadlara ilişkin değerlendirme içermediği, dayanak Kanun hükmünün Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesinin esas alındığı nazara alındığında, davalı idarenin Kanunla verilen görev ve yetki çerçevesinde tesis ettiği idari işlemin yargı mercii tarafından dava aşamasında ortaya çıkan hususlar da değerlendirilerek iptal edilmiş olmasının idarenin kusurunun ortaya konulması için yeterli olmadığı ve davacının geçmişe dönük malî haklarının tazmini talebinin reddi gerektiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince.

Dairenin iptal kararının gereğinin yerine getirilmesi kapsamında yapılan işlemler sonucunda işbu kararın verildiği tarih itibariyle davacının henüz SUTASAK eğitimine başlamaması sebebiyle subaylık statüsünü kazanmadığı ve anılan statüye henüz girmediği anlaşılmakla, emsallerinin atanma tarihleri dikkate alınarak statü dışında geçirdiği süreye ilişkin olarak parasal haklarının ödenmesinin hukuken mümkün olmadığı,

dolayısıyla davacının söz konusu statüye ilişkin maaş ve faiz alacağından oluştuğunun beyan ettiği tazminat talebinin reddi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Davanın açıldığı 2021 yılında temyiz sınırının 192.000 TL olduğu ve davacının da 200.000 TL maddi tazminat talebinde bulunduğu görüldüğünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir.", hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış, ek 1. maddesinde ise; bu kanunda öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 46. ve ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının, 2016 yılı için 100.000 TL, 2017 yılında 103.000 TL (%3,83), 2018 yılında 117.000 TL (%14,47), 2019 yılında 144.000 TL (%23,73), 2020 yılında 176.000 TL (%22,58), 2021 yılında 192.000 TL (%9,11), 2022 yılında 261.000 TL (%36,20) olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin kesin kararları dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Uyuşmazlık konusu olayda, davacının başarısız sayılmasına ilişkin işlemin … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiğinden bahisle emsallerinin göreve başladığı 22 Ocak 2018 tarihi ile göreve başlatılacağı tarih arasındaki maaşları ve faizlerine karşılık olarak 200.000 TL maddi tazminatın ödenmesi istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı anlaşılmakta olup, Bölge İdare Mahkemesince 2022 yılında kararı verilen ve konusu 2022 yılı için belirlenen 261.000 TL sınırını aşmayan davanın incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

KARŞI OY

(X)- Dava; 2017 Yılı Dış Kaynaktan Subay temini kapsamında başvuru yapan davacı tarafından, ilgili Yönetmelik gereği başvuru şartlarını taşımadığından bahisle başarısız sayılmasına ilişkin işlemin, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiğinden bahisle emsallerinin göreve başladığı 22 Ocak 2018 tarihi ile göreve başlatılacağı tarih arasındaki maaşları ve faizlerine karşılık olarak 200.000 TL maddi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 20. maddesiyle değiştirilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihaî kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idarî işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.

2577 Kanun'un ek 1. maddesinde, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

2577 sayılı Kanun'un 46. ve ek 1. maddeleri dikkate alınarak yapılan hesaplama neticesinde; konusu para ile ölçülebilen davalarda temyiz sınırının, 2016 yılı için 100.000 TL, 2017 yılında 103.000 TL (%3,83), 2018 yılında 117.000 TL (%14,47), 2019 yılında 144.000 TL (%23,73), 2020 yılında 176.000 TL (%22,58), 2021 yılında 192.000 TL (%9,11), 2022 yılında 261.000 TL (%36,20) olarak uygulanacağı tespit edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu olayda olduğu gibi değeri parayla ölçülen davaların temyiz sınırı Dairemiz çoğunluğuna göre Bölge İdare Mahkemesinin karar tarihine göre belirlenmekte iken, kanaatimizce davacının davasını açtığı tarihe göre temyiz sınırının tespit edilmesi gerekmekte olup, aksi durumun hukuki belirlilik, hukuki öngörülebilirlik, hak arama hürriyeti ve tabii hakim ilkelerine aykırı olacağı açıktır.

Bu durumda davanın açıldığı 2021 yılında temyiz sınırının 192.000 TL olduğu ve davacının da 200.000 TL tazminat isteminde bulunduğu görüldüğünden işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği oyuyla çoğunluk görüşüne katılmıyorum.