Danıştay 8. Daire E.2022/3878 K.2022/4480

Dava konusu istem: Antalya ili Alanya ilçesi … mahallesi … ada …,…,…,…,… ve … parsel sayılı taşınmazların 6360 sayılı Kanun kapsamında ASAT Genel Müdürlüğüne devrinin yapılmasına ilişkin talebin reddine ilişkin Antalya Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığının … tarihli, … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; dava konusu taşınmazların, yürürlükte bulunan 1/5000 ve buna uygun olarak hazırlanmış 1/1000 ölçekli imar planlarında belediye hizmet alanı olarak yer alması ve fiili kullanımlarının da bu yönde olması sebebiyle, anılan taşınmazların davacı kuruma devredilmesi talebinin reddedilmesi yönündeki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, istinaf başvurusuna konu mahkeme kararında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinde sayılan kaldırma nedenleri bulunmadığından istinaf isteminin reddine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, Bölge İdare Mahkemesinin kesin olarak verdiği kararın temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince … tarih ve E:… sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince, dava dosyası 2577 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, bu kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyiz istemi üzerine dosya kendisine gelen Danıştay dairesi tarafından temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde ilgili maddenin 6. fıkrasında sözü edilen kararın kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde ise; bölge idare mahkemelerinin madde metninde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılan ve temyiz yolu açık bulunan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu temyiz isteminin reddine dair kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.