Danıştay 8. Daire E.2022/4686 K.2024/7405

Dava konusu istem: Davacı ...'a ait... plakalı araçla ilgili alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-B maddesi uyarınca, aracın 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve .../... sayılı işlem ile araç sürücüsü davacı ...'a 2.698,00 TL para cezası verilmesine ilişkin aynı tarih ve ... ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu araç için ilgili belediye tarafından düzenlenen ve denetim tarihinde geçerliliği bulunan "Personel Servis Aracı Güzergah Kullanma İzin Belgesi" bulunduğu ve "belediyeden alınan izin/ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında" belediye sınırları dâhilinde yolcu taşımacılığı yapılmadığı anlaşıldığından dava konusu aracın 30 gün süreyle trafikten men edilmesi ve araç sürücüsüne idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuk ve mevzuata uygun tesis edildiği, bu nedenle aksi yöndeki istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.