Danıştay 8. Daire E.2022/4778 K.2023/4631

Dava konusu istem: Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, … Mahallesi, … Sokak No:… adresindeki "… Apartmanı"nında 5661 sayılı Kanununa aykırı olarak ruhsatsız öğrenci yurdu işletildiğinden bahisle faaliyetten men edilmesine ilişkin Ankara Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; binada yapılan incelemede "2018/2019 eğitim öğretim yılında 80 kadar öğrencinin konakladığı" şeklinde tespitlerin yapıldığı ancak bunun dışında binada oturanlarla ilgili somut tespitler bulunmadığı, davacı tarafından sunulan öğrenciler haricinde kişilere anılan dairelerin kiralandığına yönelik olarak düzenlenen kira sözleşmelerinin dikkate alınmadığı dolayısıyla sadece öğrencilere kiraya verildiğinden bahisle ruhsatsız öğrenci yurdu işletme faaliyetinde bulunduğunun şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulamadığı,

5661 sayılı Yüksek Öğretim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanunu hükmünün ihlal edildiğinden bahisle davacıya ait taşınmazın kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.