Danıştay 8. Daire E.2022/5943 K.2024/7399

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... plaka sayılı araç ile ilgili alınan izin ve ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari taşımacılık yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-B maddesi uyarınca anılan aracın 30 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve .../... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen...tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu araçla, alınan izin ve ruhsatta belirtilen faaliyet konusu dışında ticari taşımacılık yapıldığı belirtilmiş ise de, bu taşımacılığın mahiyetinin, olay sırasında düzenlenen tespit tutanağında yer alacak araç, güzergah, yolcu beyanı, ücret gibi bilgilerle kesin bir şekilde ortaya konulması gerektiği, araçta faaliyet konusu dışında yolcu taşındığının somut deliller ile ortaya konulamadığı, bu haliyle yapılan taşımacılığın faaliyet konusu dışında yapıldığının somut delillerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun tesis edildiği, aksi yöndeki istinaf mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.