Danıştay 8. Daire E.2022/5958 K.2023/7885

Dava konusu istem: İstanbul İli, Silivri İlçesi, ... Köyü hudutlarında bulunan ... ruhsat no'lu sahada rödovansçı olarak 50.452,00 m2 ormanlık alanda madencilik faaliyeti yaptığından bahisle 23.08.2018-23.08.2019 dönemine ait toplam 349.090,34-TL arazi tahsis bedeli ödemesi gerektiğine ilişkin Silivri Orman İşletme Şefliğinin bila tarihli ve 1497870 sayılı işlem gereği, fazladan ödendiği belirtilen bu tutarın yarısına karşılık 174.545,17-TL'nin ödeme tarihi olan 26.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ... no'lu maden ruhsat sahası tek bir koordinat düzleminden oluşmakla birlikte sahanın ruhsatının 1991 yılından beri dava dışı ... Madencilik San. Tic. Ltd.

Şti'nde olup sahada peyder pey işletme izin alanlarının oluşturulduğu ve ek izinlerle bu kuvars kumu sahalarının genişletildiği, davacı şirketin ise 2015 yılından itibaren Maden İşleri Genel Müdürlüğü tarafından tutulan maden sicilinde belirtilen sahada rödovansçı firma olarak kayıtlı olduğu, 14.03.2016 tarihli işletme izin belgesinden ve MAPEG'den gelen belgelerden davacı şirketin sahanın kuzeydoğusunda kuvars kumu faaliyetinde bulunduğunun görüldüğü,

Yönetmelikte yer alan "...İşletme izinleri 7061 sayılı Kanunun yayımlandığı tarihten önce düzenlenmiş olan bu kapsamdaki ruhsatlardan, 7061 sayılı Kanunun yayımlandığı tarih itibariyle on yıldan arta kalan süresi boyunca 6831 sayılı Kanuna göre alınan arazi izin bedelinin %50’si alınır." düzenlemesi uyarınca 7061 sayılı Yasa'nın yayım tarihi olan 05.12.2017 tarihinden önce 14.03.2016 tarihinde davacı şirketin rödövansçı olarak faaliyet gösterdiği işletme alanının izninin dava dışı ...

Madencilik San. Tic. Ltd. Şti. tarafından alındığı, davalı idarece İR ... no'lu maden sahasının ruhsat tarihinin davalı idarece 2001 yılı kabul edilip 7061 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden geriye doğru 10 yıllık öteleme tarihi olarak 05.12.2007 tarihinin alınmasının dava konusu uyuşmazlıkta esas alınamayacağı, ruhsat sahası ve işletme izni sahalarının farklı olduğu, sahanın kuzeydoğusundaki davacı şirketin işlettiği alanın izninin 14.03.2016 tarihinde alındığı,

bu tarihten itibaren ileriye doğru 10 yıl davacı firmanın Yönetmelikte getirilen %50 indirimli düzenlemeden faydalanacağı açık olduğundan, davacının, İR 7511 ruhsat no'lu sahada rödövansçı olarak 50.452,00 m2 ormanlık alanda madencilik faaliyeti yaptığından bahisle 23.08.2018 - 23.08.2019 dönemine ait toplam 349.090,34-TL arazi tahsis bedeli ödemesi gerektiğine ilişkin Silivri Orman İşletme Şefliğinin bila tarihli ve 1497870 sayılı işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline,

davacının fazladan ödediği 174.545,17-TL'nin ödeme tarihi olan 16.07.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, sahaya ait işletme ruhsatının yasada belirtilen 05.12.2017 tarihinden önce olduğu için %50 indirim uygulaması kapsamına alınmadığı, davacı şirketin ruhsat sahibi olmayıp rödovans sözleşmesi ile faailyette bulunduğu, bu sebeple de bedelde indirim yapılamayacağı, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.