Danıştay 8. Daire E.2022/6482 K.2025/5471

09/09/2022 tarih ve 31948 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan kurumlarda çalışma izni alarak görev yapmakta olan personelin çalışma izinleri, aynı kurucuya ait kurumlarda olmak üzere görevlerinde kaldıkları sürece geçerlidir." kuralının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Düzenlemeyle, mevcut personelin kazanılmış hak olarak sahip olduğu statüsünü (müdür, yönetim memuru vb.) farklı bir kurumda işe alınması durumunda kaybetmesinin ve çalışma izni geçersizliğinin önünün açıldığı, mevcut personelin, hukukun temel ilkelerinden olan kazanılmış hak ilkesi uyarınca haiz olduğu statüsünün, aynı kurucuya ait olmayan farklı bir kurumda dahi çalışma durumunda kaybetmesinde nasıl bir kamu yararı bulunduğunun anlaşılamadığı, anılan durumun çalışma hürriyetinin de ihlali niteliğinde olduğu, mevcut personelin çalışma hakkının elinden alındığı,

ilgili personel hakkında uygulanacak mevzuatın, atandığı tarihte yürürlükte olan Yönetmelik hükümleri olduğu, sonradan yürürlüğe giren Yönetmelik hükümleri uyarınca, personelin mesleğini farklı bir kurumda yapamayacak hale getirilmesinin hukuki güvenlik ilkesi ile bağdaşmadığı, düzenlemenin hukuka aykırı olduğu ve iptali gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI İDARENİN SAVUNMASI

5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkında Kanuna Ek Kanun’un 1. maddesinde; öğrencilere barınma hizmeti veren öğrenci yurtları ve benzeri kurumlarda görevlendirilen personelde, ikinci fıkrada belirtilen şartlar ve 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartlara ek olarak istenen diğer şartlar ile bu personelin özlük, ödül, disiplin iş ve işlemlerine ilişkin hususlar yönetmelikle belirleneceği kuralı uyarınca, yükseköğrenim kurumlarında görev alacak personeli ilişkin iş ve işlemler ayrıntılı bir şekilde dava konusu Yönetmelikte düzenlendiği,

dava konusu düzenlemenin üst norm hükümlerine aykırı olmadığı, mevzuat uyarınca Bakanlığa verilen görev, sorumluluk ve yetki çerçevesinde yükseköğrenim öğrencilerine özel barınma hizmeti sunan kurumlarda barınan öğrencilerin huzur ve güven içerisinde barınma ihtiyaçlarını karşılamak, onların sağlıklı ev dengeli beslenmelerini sağlamak sosyal ve kültürel yönden gelişmeleri için gerekli her türlü hizmetin sağlanmasının amaçlandığı, Yönetmeliğin 10. maddesinde çalışma izni alarak kurumlarda görev yapacak personelde aranan şartların düzenlendiği,

personelin nitelikleri, öğrenim düzeyleri ve kurumların tipine göre erkek ve kız öğrencilere barınma hizmeti veren kurumlarda çalışabileceklere ilişkin şartların yer aldığı, özellikle 05/07/2020 tarihinden önce Milli Eğitim Bakanlığı’ndan kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alarak faaliyete başlayan kurumlarda çalışan personellerden bir kısmının mevcut Yönetmelik maddesinde aranan şartları sağlamadan görev yapmaya devam ettiklerinin görüldüğü, kişinin yeni bir kurumda eski görevine benzer bir şekilde işe başlamasının, önceki kurumdaki hakkının burada da geçerli olduğu anlamına gelmediği,

bu durumun iş tecrübesi ve deneyim olarak değerlendirilmesi gerektiği, kişinin eski kurumundaki görevinden ayrıldıktan sonra başka bir kurumlar iş sözleşmesi imzalayarak işe başlayabileceği, bu durumun, kişinin güncel mevzuata göre istihdam edileceği anlamına geleceği, tüm ülke çapında koordinasyonun sağlanması, bir standartın oluşturulmasının gerekliliği, bölgesel düzeyde farklılıkların oluşmaması, mevcut farklılıkların ortadan kaldırılması, uygulama birlikteliğinin sağlanması gibi hususların da dikkate alınması gerektiği, dava konusu düzenlemede hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : ...

DÜŞÜNCESİ

09/09/2022 tarih ve 31948 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan kurumlarda çalışma izni alarak görev yapmakta olan personelin çalışma izinleri, aynı kurucuya ait kurumlarda olmak üzere görevlerinde kaldıkları sürece geçerlidir." kuralının iptali istenilmektedir.

Personelin yeni bir kurumda eski görevine benzer şekilde işe başlamasının, önceki kurumdaki hakkının burada da geçerli olduğu anlamına gelmediği, bu durumun iş tecrübesi ve deneyim olarak değerlendirilmesi gerektiği, eski kurumundaki görevinden ayrıldıktan sonra başka bir kurumla iş sözleşmesi imzalayarak işe başlayabileceği, bu durumun, personelin güncel mevzuata göre istihdam edileceği anlamına geleceği, kaldı ki tüm ülke çapında koordinasyonun sağlanması, bir standartın oluşturulmasının gerekliliği, bölgesel düzeyde farklılıkların oluşmaması, mevcut farklılıkların ortadan kaldırılması,

uygulama birlikteliğinin sağlanması gibi hususların da dikkate alındığı dava konusu düzenlemede hukuka, hizmet gereklerine ve üst normlarda aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 11/06/2025 tarihinde, davacı vekili Av. ...'ün ve davalı idare vekili Av. ...'in geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

Davacı tarafından; düzenlemenin, mevcut personelin kazanılmış hak olarak sahip olduğu statüsünü (müdür, yönetim memuru vb.) farklı bir kurumda işe alınması durumunda kaybetmesi ve çalışma izni geçersizliği sonucu doğurduğu, bu durumun çalışma hürriyetini ihlal ettiği ileri sürülerek 09/09/2022 tarih ve 31948 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği'nin Geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan kurumlarda çalışma izni alarak görev yapmakta olan personelin çalışma izinleri, aynı kurucuya ait kurumlarda olmak üzere görevlerinde kaldıkları sürece geçerlidir." kuralının iptali istemiyle görülmekte olan dava açılmıştır.

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

Anayasa'nın 124. maddesinde; "Cumhurbaşkanı, bakanlıklar ve kamu tüzel kişileri, kendi görev alanlarını ilgilendiren kanunların ve Cumhurbaşkanlığı kararnamelerinin uygulanmasını sağlamak üzere ve bunlara aykırı olmamak şartıyla, yönetmelikler çıkarabilirler." hükmüne yer verilmiştir.

5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun'un 1. maddesinde; "(Değişik 1. fıkra: 27.06.2019 - 7180 S.K/Madde 1) Gerçek ve tüzel kişiler tarafından yemekli ve yemeksiz öğrenci yurtları ve buna benzer kurumlar açılması ve işletilmesi ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığının, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığının iznine bağlıdır. İlgili Bakanlıklar bu yurt ve kurumları tespit edecekleri esaslara göre denetler.

(Ek 2. fıkra: 15.08.2017 - 694 S.KHK/Madde 19) (694 S. KHK Kabul: 01.02.2018 - 7078 S.K/Madde 19) Yurt ve benzeri kurumların kurucularında, kurucu temsilcilerinde ve personelinde.

26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezası ya da affa uğramış olsa bile Devletin egemenlik alametlerine ve organlarının saygınlığına karşı suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma,

suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, kaçakçılık suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar ve 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun kapsamında işlenen suçlardan ceza almamış olması veya haklarında bu suçlardan dolayı kovuşturma bulunmaması, terör örgütlerine ya da Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti ya da iltisakı yahut bunlarla irtibatı olmaması şartı aranır

(…)

(Ek 4. fıkra: 15.08.2017 - 694 S.KHK/Madde 19) (694 S. KHK Kabul: 01.02.2018 - 7078 S.K/Madde 19) Yurt ve benzeri kurumlar, ortaokul, ortaöğrenim ve yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti vermek amacıyla açılır ve bu Kanun ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı alırlar.

Öğrenim düzeyine göre barınma hizmeti verilecek öğrenciler ile bu hizmetin verilebileceği kurumlar ve bu hizmeti sunacak gerçek ve tüzel kişilerin nitelikleri ilgisine göre Millî Eğitim Bakanlığı veya Gençlik ve Spor Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle belirlenir. Her ne ad altında olursa olsun, öğrenci barınma hizmetlerine ilişkin faaliyetlerin ruhsatsız yürütülmesi halinde brüt asgari ücretin yirmi katı idari para cezası uygulanır ve bu yerler valilikçe kapatılır.

(...)

(Ek 10. fıkra: 15.08.2017 - 694 S.KHK/Madde 19) (694 S. KHK Kabul: 01.02.2018 - 7078 S.K/Madde 19) Öğrencilere barınma hizmeti veren öğrenci yurtları ve benzeri kurumlarda görevlendirilen personelde, ikinci fıkrada belirtilen şartlar ve 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartlara ek olarak istenen diğer şartlar ile bu personelin özlük, ödül, disiplin iş ve işlemlerine ilişkin hususlar yönetmelikle belirlenir.

Ayrıca yönetmelikte belirlenen şartlar ile 28/7/2016 tarihli ve 6735 sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu uyarınca yabancı uyruklu personel de görevlendirilebilir. Personele, işlediği fiil ve haller doğrultusunda uyarma, kınama, aylıktan kesme, görevine son verme ve görevine son verilerek başka yurt ve benzeri kurumda çalıştırmama cezaları verilebilir.

Disiplin cezasının verilmesini gerektirecek fiil ve haller, bu cezaların tanımı ve verilme usul ve esasları ile barınan öğrencilerin disiplinine ilişkin hususlar yönetmelikle belirlenir." hükmü yer almaktadır.

Anılan Kanun'da atıf yapılan 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesinde ise.

"10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlara ilişkin hükümler, öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlar hakkında uygulanmaz.

Öğrencilere özel barınma hizmeti veren kurumlara iş yeri açma ve çalışma ruhsatı ortaokul ve ortaöğrenim düzeyinde Millî Eğitim Bakanlığınca, yükseköğrenim düzeyinde Gençlik ve Spor Bakanlığınca verilir. Bakanlıklar bu yetkilerini valiliklere devredebilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." düzenlemesine yer verilmektedir.

09/09/2022 tarih ve 31948 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Yükseköğrenim Özel Barınma Hizmetleri Yönetmeliği’nin "Amaç" başlıklı 1. maddesinde; "Bu Yönetmeliğin amacı, yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla gerçek veya tüzel kişiler tarafından özel barınma kurumu açılmasına, işletilmesine ve denetimine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir."; "Kapsam" başlıklı 2. maddesinde; "Bu Yönetmelik, yükseköğrenim öğrencilerine her ne ad altında olursa olsun barınma hizmeti sunmak amacıyla açılan ve işletilen kurumları ve bu kurumlarda çalışan personel ile barınan öğrencilere ilişkin iş ve işlemleri kapsar.

(2) Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından 16/8/1961 tarihli ve 351 sayılı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurt Hizmetleri Kanunu ile 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 184 ve 188 inci maddelerine göre açılan ve işletilen yurtlar ile 21/5/1986 tarihli ve 3289 sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanununa ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 184 ve 189 uncu maddelerine göre açılan ve işletilen sporcu eğitim merkezleri ve olimpik hazırlık merkezleri,

22/4/2022 tarihli ve 7405 sayılı Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu kapsamındaki spor federasyonları tarafından açılan ve işletilen kamp merkezleri bu Yönetmelik kapsamı dışındadır.". "Dayanak" başlıklı 3. maddesinde.

"Bu Yönetmelik, 24/3/1950 tarihli ve 5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanunun 1 inci maddesi ile 25/8/2011 tarihli ve 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.". "Personele ilişkin esaslar" başlıklı 10. maddesinde. "1) Kurumlar çalıştırmak istedikleri personeli çalışma izni almak üzere il müdürlüğüne bildirir.

Nitelik ve şartları uygun bulunanlara il müdürlüklerince Bakanlık bilişim sistemi üzerinden üç iş günü içerisinde çalışma izni verilir. Personel, çalışma izni almadan işe başlatılamaz.

(2) Kurum müdürlerinin en az lisans mezunu olması gerekir.

(3) Kurumlarda görev alan müdür, müdür yardımcısı ve yönetim memurlarının, kız öğrencilere barınma hizmeti veren kurumlarda kadın, erkek öğrencilere barınma hizmeti veren kurumlarda erkek olması şarttır. Kız öğrencilere barınma hizmeti veren kurumlarda temizlik hizmeti veren görevlilerin de kadın olması şarttır. Sadece kurum müdürü için bu madde hükümleri haricinde bir görevlendirme, il müdürü onayı ile yapılabilir.

(...)

(14) Kurum personelinin, Sosyal Güvenlik Kurumunca belirlenen sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası esaslarına bağlı olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında sözleşme ile çalıştırılmaları zorunludur. Kamu tüzel kişileri tarafından açılan ve işletilen kurumlarda görevlendirilen personel, tabi olduğu mevzuat hükümleri uyarınca istihdam edilir.(...)"; "Geçiş hükümleri" başlıklı Geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında; "Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan kurumlarda çalışma izni alarak görev yapmakta olan personelin çalışma izinleri, aynı kurucuya ait kurumlarda olmak üzere görevlerinde kaldıkları sürece geçerlidir." kuralı yer almaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Anayasa'nın 125. maddesinin 4. fıkrasında, yargı yetkisinin, idarî eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu, hiçbir surette yerindelik denetimi şeklinde kullanılamayacağı, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı verilemeyeceği ifade edilmiş; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesinin 2. fıkrasında da benzer kurala yer verilmiştir.

İdari işlemler üzerindeki yargısal denetim, bu işlemlerin hukuka uygunluğunun saptanmasıyla sınırlıdır. İdarenin takdir yetkisinin denetimine yargı organları yönünden getirilen ve idari işlemlerin yalnızca hukuka uygunluk açısından denetlenebilecekleri biçiminde ifade edilen kural aynı zamanda idarenin takdir yetkisinin kullanılmasında uyması gereken sınırları da koymuş olmaktadır.

Başka bir anlatımla, idarelerin belirli bir kamu hizmetinin etkili ve verimli bir biçimde yürütülmesi, kamu yararının daha somut bir biçimde ortaya konulması için birden çok seçenekten birisini tercihte takdir yetkisiyle donatıldıkları durumda idari yargı organlarının bu yetkisini hukuka uygun olarak kullandığının saptanması koşuluyla idareyi bu seçeneklerden birisini tercihe zorlayacak ya da belli bir yönde işlem veya eylem tesisine zorunlu kılacak biçimde yargı kararı vermeleri Anayasa ve Kanun'un yukarıda belirtilen ilkeleriyle bağdaştırılamaz.

Yukarıda yer alan hükümlerden anlaşıldığı üzere.

5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun ile 652 sayılı Özel Barınma Hizmeti Veren Kurumlar ve Bazı Düzenlemeler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine aykırı olmamak kaydıyla yine anılan normların verdiği yetkiye dayanılarak yükseköğrenim öğrencilerine barınma hizmeti sunmak amacıyla gerçek veya tüzel kişiler tarafından özel barınma kurumu açılmasına, işletilmesine ve denetimine ilişkin usul ve esasların neler olduğu,

kurum personelin taşıması gereken şartlar, kurum binalarının özellikleri, hizmetin sunumuna ilişkin ilkeler, barınma hizmeti verilebilecek öğrencilerin belirlenmesi ve öğrencilerin tabi olacakları kurallar vb. hususların tespitinin, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığının takdirinde olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır.

Öğrencilerin can ve mal güvenliğinin sağlanması ve barıma hizmetlerinin belirli bir standarda bağlanması amacıyla; gerek yeni açılacak kurumlar gerekse Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak kurum açma izni ile iş yeri açma ve çalışma ruhsatı alan mevcut kurumlar için, değişen ve gelişen koşullar da dikkate alınarak, kurumlarca belirli şartları sağlanmasının istenilmesi mümkündür.

Uyuşmazlığa konu düzenlemede, anılan Yönetmelikte geçici maddelere yer verilmek suretiyle, halihazırda faaliyetine devam eden kurumlar için, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan kurumlarda çalışma izni alarak görev yapmakta olan personelin çalışma izinlerinin, aynı kurucuya ait kurumlarda olmak üzere görevlerinde kaldıkları sürece geçerli olduğu kurala bağlanmıştır.

5661 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurtları ve Aşevleri Hakkındaki Kanuna Ek Kanun kapsamındaki özel barınma hizmeti veren kurumlarda görevlendirilen personelin çalışma rejiminin hukuki niteliğinin ortaya konulması, uyuşmazlığın çözümü yönünden önem arz etmektedir.

5661 sayılı Kanuna tabi kurumların personelin Sosyal Güvenlik Kurumunca belirlenen sosyal sigortalar ve genel sağlık sigortası esaslarına bağlı olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında sözleşme ile çalıştırılmaları zorunlu olup; kurumlar, çalıştırmak istedikleri personel için çalışma izni almak üzere, personelle imzalanacak iş sözleşmesinin yanında aranan diğer şartları sağladığını gösterir belgeyle birlikte il müdürlüğüne bildireceği, nitelik ve şartları uygun bulunanlara il müdürlüklerince Bakanlık bilişim sistemi üzerinden üç iş günü içerisinde çalışma izni verileceği ve personel, çalışma izni almadan işe başlatılamayacağı açıktır.

Anılan Kanuna göre; yurt ve benzeri kurumların kurucularında, kurucu temsilcilerinde ve personelinde.

26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı bir yıl veya daha fazla süreyle hapis cezası ya da affa uğramış olsa bile Devletin egemenlik alametlerine ve organlarının saygınlığına karşı suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, milli savunmaya karşı suçlar, Devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk, zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma,

suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, kaçakçılık suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar ve 11/10/2006 tarihli ve 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun kapsamında işlenen suçlardan ceza almamış olması veya haklarında bu suçlardan dolayı kovuşturma bulunmaması, terör örgütlerine ya da Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti ya da iltisakı yahut bunlarla irtibatı olmaması şartı aranır.

Yine, görevlendirilecek personelin, anılan şartla birlikte 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel şartları da sağlaması gerekmektedir. Bu duruma ek olarak personelin özlük, ödül, disiplin iş ve işlemlerine ilişkin hususlar ise Yönetmelikte düzenlenmiştir.

Bu durumda; özel barınma hizmeti veren kurumda hangi kadro ve/veya pozisyonda görev verilmek isteniyorsa, o çerçevede çalışma izni onayı düzenlenmekte olup; anılan kurumlarda çalışmak kişilere, istedikleri kurumda çalışabilmelerine imkan verecek genel bir çalışma izni onayı veya istedikleri pozisyonda çalışabilmelerini sağlayan herhangi bir unvan bulunmamaktadır.

Bir başka ifadeyle; herhangi bir sebeple çalıştığı kurumdan ayrılan personelin bir başka barınma hizmeti verilen kurumda çalışmak istemesi halinde, o kurum ile sözleşme imzalayarak il müdürlüğüne bildirildiği dönemdeki ilgili mevzuat hükümleri uyarınca şartları sağlayıp sağlamadığı değerlendirilerek çalıştırılmak istenen ilgiliye çalışma onayı düzenlenecektir.

Zira; değişen ve gelişen koşullar gereği, gerek kurumlara yönelik gerekse kurum personeline yönelik aranacak şartlara ilişkin mevzuatta güncelleme/ iyileştirme/değişiklik yapılmakta olup; söz konusu değişiklikler uyarınca -kendi mevzuatında aranan güncel- koşulların personelce sağlanması gerektiği kuşkusuzdur.

Aksi yorumda; geçmiş dönemde barınma hizmeti verilen kurumda herhangi bir pozisyonda (müdür, müdür yardımcısı, yönetim memuru, belletmen vb. ) çalışmış olan personelin her daim bu pozisyonlarda görev almak için gerekli ve yeterli şartları sağladığı ön kabulüne ulaşılacaktır. Bu durum, hem Kanun'a hem de ilgili Yönetmeliğe aykırılık teşkil edecektir.

Bu itibarla; dava konusu düzenlemede hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmamakta olup; davanın reddi gerekmektedir.