Danıştay 8. Daire E.2022/82 K.2024/196

Dava konusu istem: Davacı Adalet Bakanlığı tarafından, müdahil …'in baro levhasına avukat olarak yazılması isteminin reddine dair Mersin Barosu Yönetim Kurulu kararına yapılan itirazın kabulü ile adı geçenin baro levhasına yazılmasına ilişkin Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu kararının bir daha görüşülmek üzere geri gönderilmesine yönelik Adalet Bakanlığı işlemine uyulmayarak ilk kararda ısrar edilmesine dair Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunun … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Mahkemelerinin … tarih E:. K:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:.

K:… sayılı kararıyla reddine karar verilerek kararın kesinleşmesi üzerine müdahil tarafından yapılan bireysel başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesi'nin 14/10/2020 tarih ve Başvuru Numarası: 2019/4653 sayılı kararıyla özel hayata saygı hakkının ihlal edildiği yönünde verilen karar uyarınca ihlalin sonuçlarını ortadan kaldırmak üzere yeniden yapılan yargılamada, Anayasa Mahkemesi'nin gerekçesi doğrultusunda; kamu görevinden çıkarılan kişilerin kamu hizmetlerinde istihdam yasağının bir serbest meslek faaliyeti olan avukatlık yapmayı kapsamadığı,

öte yandan müdahil hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının E:… dosyası üzerinden ceza soruşturması yürütülmekle birlikte, adı geçen hakkında henüz bir iddianame düzenlenmediğinden kovuşturma aşamasına geçilmediği, bu durumda.

1136 sayılı Avukatlı Kanunu'nun "Avukatlığa Kabulde Engeller" başlıklı 5. maddesi gereğince baro levhasına yazılmasına engel bir durumun bulunmadığı dikkate alındığında dava konusu ısrar kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, müdahil hakkında yürütülen soruşturma sonucunda adı geçenin baro levhasına yazılmasında engel halinin tespiti halinde 1136 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri uyarınca hakkında yeniden bir karar verilebileceğinin açık olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, davalı Türkiye Barolar Birliği tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı Adalet Bakanlığı tarafından, müdahil hakkında FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne üye olmak suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının … sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturmanın devam ettiği, Avukatlık Kanununun 5/1-a maddesinde yer alan Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlardan soruşturma altında bulunan müdahilin avukatlık mesleğine alınması hususundaki kararın, avukatlık mesleğinin niteliği, önem ve özelliği, kamu yararı ve hizmet gerekleri dikkate alınarak sözü edilen soruşturma sonuna kadar bekletilmesine karar verilmesi gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde ve temyize konu kararda hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı Türkiye Barolar Birliği ve müdahil tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu, bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi ile anılan kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.