Danıştay 8. Daire E.2023/222 K.2024/4454

Dava konusu istem: ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Ticaret Hukuku Anabilim Dalı'nda araştırma görevlisi olarak görev yapan davacının, doktora çalışmasını tamamlaması nedeniyle 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi uyarınca çalıştırılabilmesinin mümkün olmadığından bahisle üniversiteden ilişiğinin kesilmesine dair ... tarihli, ... sayılı Rektörlük Yazısının onaylanmasına ilişkin ... tarihli, ... sayılı Mütevelli Heyeti kararının iptali ve söz konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük hakların yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

02/09/2017 tarihinden itibaren davacının statüsünün 2547 sayılı Kanun'un 33. maddesinden aynı Kanun'un 50/d maddesine dönüştürüldüğü, davacı tarafından bu işleme karşı herhangi bir dava açılmadığı, 2547 sayılı Kanunun Geçici 67. maddesi uyarınca da davacının doktora eğitim süresinin anılan maddenin yürürlüğe girdiği 26/11/2014 tarihinden itibaren 6 yıl olduğu ve bu sürenin 26/11/2020 tarihinde dolduğu, davacının bu sürenin dolmasından önce 01/09/2020 tarihinde doktora programını tamamlayarak mezun olduğu,

davalı Üniversite bünyesinde 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında doktora öğrencisi olarak eğitim gören davacının anılan eğitimini tamamladığı ve azami eğitim süresinin de dolduğu dikkate alındığında, eğitim süresinin dolduğu tarihten itibaren anılan Kanun maddesi kapsamında davalı idare bünyesinde çalışmaya devam etmesinin mümkün olmadığı, davacının üniversiteden ilişiğinin kesilmesine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

dava konusu işlem hukuka uygun bulunduğundan, davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük hakların yasal faizi ile birlikte ödenmesi talebinin de reddi gerektiği, öte yandan, her ne kadar davacı tarafından, kendisi ile aynı durumda olan bazı kişilerin 2547 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca yeniden atamasının yapıldığı ve istihdam edildiği ileri sürülmekte ise de davacının anılan madde kapsamında tekrar istihdam edilmemesine ilişkin işlemin iş bu davanın konusu olmadığı ve varsa bu yönde tesis edilen işleme karşı davacı tarafından ayrı bir dava açılması gerektiği,

davacının anılan iddiası dava konusu işlemi kusurlandıracak nitelikte görülmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlem tesis edildiği sırada 4857 sayılı Kanunun Geçici 10'uncu Maddesi yürürlükte olduğu, hukuki statüsünü de kapsayacak şekilde "İşten Çıkarma Yasağı" söz konusu olduğu, davalı idarenin üniversite ile ilişiğini kesen kararıyla ortaya çıkardığı hukuki sonucun, eşit durumdaki başkaca personeline uygulamadığı, bu bakımdan, eşit işlem yükümlülüğüne aykırı bir sonuç ortaya çıktığı ve haklı beklenti ilkesinin ihlal edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacının kadrosu ile ilişiğinin sonlandırılmasının yasal bir zorunluluk olduğu, zira; lisansüstü eğitimi nedeniyle anılan kadroda görev yaptığı, anılan eğitimini başarılı bir şekilde tamamlayarak mezun olduğu, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlıkta, davacı tarafından.

4857 sayılı İş Kanunu'nun Geçici 10'uncu maddesi uyarınca, bu Kanunun kapsamında olup olmadığına bakılmaksızın her türlü iş veya hizmet sözleşmesinin işveren tarafından feshedilemeyeceği kuralının bulunduğu, ancak; davalı idarece anılan Kanun hükmüne aykırı olarak görevine son verildiği ileri sürülmekte ise de; anılan Kanun'un ilgili maddesinde; "(...) Kanun'un 25 inci maddenin birinci fıkrasının (II) numaralı bendinde ve diğer kanunların ilgili hükümlerinde yer alan ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzeri sebepler, belirli süreli iş veya hizmet sözleşmelerinde sürenin sona ermesi,

işyerinin herhangi bir sebeple kapanması ve faaliyetinin sona ermesi, ilgili mevzuatına göre yapılan her türlü hizmet alımları ile yapım işlerinde işin sona ermesi halleri" istisnai durumlar olarak belirtildiği, davacı ile davalı idare arasındaki hizmet sözleşmesinin 2547 sayılı Kanun'un 50/d maddesi kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi niteliğinde olduğu dikkate alındığında davacının bu iddiasına itibar edilmemiştir.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.