Danıştay 8. Daire E.2023/3021 K.2023/2883

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, İstanbul İli, Çatalca İlçesinde yatırım teşvik belgesi kapsamında inşa edilen rüzgar enerji santralleri (RES) için düzenlenen yapı ruhsatlarına ilişkin olarak; … tarih ve …, … nolu tahakkuk fişlerinin ''teknik eleman ücret'', ''arşivleme ücreti'', ''planlama katılım ücreti'', ''çöp konteynır ücreti'', İnşaat Ruhsatı Tabela Ücreti'' ve ''proje ve Tasdik ücreti'' ne ilişkin kısımlarının iptali ile bu ücretler için ihtirazi kayıtla ödenen bedelin tahsil tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; dava konusu tahakkuk işlemlerinin iptaline, işlemler nedeniyle davacı tarafından kuruma ödenen bedelin tazmini isteminin kabulüyle, davacı şirket tarafından yapılan ödemelerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacı şirkete ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından; Belediyece tüm rüzgar enerji santrallerinden yapı ruhsatı düzenleme aşamasında, Belediye Gelirleri Kanunu ve Meclis Kararları doğrultusunda belirlenen ücretlerin tahsil edildiği, istisnanın uygulanması için gerekli Yatırım Teşvik Belgesinin başvuru dilekçesi ekinde Belediyeye sunulmadığı, Yatırım Teşvik Belgesi'ni başvuruda sunmadığından dolayı davacının iddia ettiği istisnalardan faydalanmasının mümkün olmadığı, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma alınmamıştır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, düzenleyici işlemlere karşı açılan iptal davaları; (b) bendinde, konusu yüzbin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar hakkında verilen kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmış olup;

aynı Kanun'un ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanunda öngörülen parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulandığından, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2023 yılı için temyiz sınırı 581.000,00-TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta; davacı tarafından iptali istenen, davalı Belediyenin … tarih ve …, … nolu tahakkuk fişlerinin düzenleyici işlem niteliğinde olmadığı, yasal faizi ile iadesi istenen toplam 487.174,88-TL tutarındaki parasal miktarın ise Bölge İdare Mahkemesi kararı tarihinde güncel temyiz parasal sınırın altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın, Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.