Danıştay 8. Daire E.2023/663 K.2023/829

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi Yönetim Kurulu'nun … tarih ve … sayılı "Kuyu Suyu Abone Tarife Belirleme" hakkındaki kararı uyarınca, kuyu suyu aboneliği tarifesinin işyeri içme suyu bedelinin 1/3'i olarak uygulanmasına ilişkin Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi'nin … tarihli ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda. Yer altı sularının Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, yeraltı suları ile ilgili olarak yeraltı suyunun etüdü, araştırılması, kuyu açılması ve kullanılması hususlarında yetkinin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ait olduğu,

kuyu açan kimselerin, bulunan suyun ancak kendi faydalı ihtiyaçlarına yetecek miktarını kullanmaya yetkili oldukları, bu miktarı aşan sular ile sulama, kullanma ve işlenerek veya doğal haliyle içme suyu olarak satılmak üzere çıkarılan yeraltı sularının ve Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdeki kaynak sularının (mazbut vakıflara ait sular hariç), 2886 sayılı Kanun hükümlerine uyularak il özel idarelerince kiraya verileceği, faydalı ihtiyaç miktarının ise, tahsis edilecek maksada göre ilgili bakanlıkların mütalaası alınmak suretiyle,

Devlet Su İşleri Umum Müdürlüğü tarafından tayin ve tespit edileceği açık olup, yetkili idareden alınan izinlere (kullanım belgesi vb.) dayanılarak çıkarılan yeraltı suyunu kullananların, yeraltı/kaynak sularının izinsiz/verilen izin kapsamını aşan kullanımının da yine Devlet Su İşleri Umum Müdürlüğü tarafından tespit edilebileceği, böyle bir tespitin davalı idarece yapılması durumunda ise, ancak,

söz konusu kullanımın önlenerek durumun Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne ivedilikle bildirilmesi ve faydalı ihtiyaç miktarını aşan suların 167 sayılı Kanunun 4. maddesinde de belirtildiği üzere 2886 sayılı Kanun uyarınca kiraya verilmesi gerektiği anlaşılmakla, uyuşmazlığa konu yeraltı/kaynak suyunun bulunduğu alanda bu suları abonelere ulaştırmak için davalı idarece sunulan bir hizmetin varlığı söz konusu olmadığından, yeraltı/kaynak sularının izinsiz/verilen izin kapsamını aşan kullanımının ücretlendirilmesi,

abone yapılması vb. yetkisini haiz bulunmayan davalı idarece, kuyu suyu aboneliği yapılması gerektiğinden hareketle, buna yönelik tarife belirlenmesine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesi ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile İstinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. Fıkrası uyarınca kesin olarak istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Söz konusu kararın davalı idarece temyiz edilmesi üzerine … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; … tarih ve E:…, K:… T:… sayılı kararı ile 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca temyiz başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin süreaşımı nedeniyle reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinde.

Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 'Temyiz dilekçesi' başlıklı 48. maddesinin 6. fıkrasında; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde de kararı veren merci, temyiz isteminin reddine karar verir.

İlgili merciin bu kararları ile bu maddenin 2 nci fıkrasında belirtilen temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına ilişkin kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, 7. fıkrasında; temyizin kanuni süre içinde yapılmadığı veya kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hâllerde, 2 ve 6 ncı fıkralarda sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davalı idare tarafından temyiz edilen … tarih ve E:…, K:… sayılı … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesi kararının, 25/10/2022 tarihinde davalı idareye tebliğ edildiği, davalı idare vekili tarafından 02/12/2022 tarihinde Mahkeme kaydına giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu dosyada mevcut bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda; Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı en geç 24/11/2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulması gerekirken, 02/12/2022 tarihinde kayıtlara alınan dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz başvurusunun esasının süre aşımı nedeniyle incelenmesinin mümkün olmadığı sonucuna ulaşılmaktadır.