Danıştay 8. Daire E.2023/6647 K.2023/7255

Dava konusu istem: Davacı tarafından; ... tarihli ve ... sayılı ... Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Merkezi kararının 2. maddesinde yer alan "... Merkez ... Caddesi ile ... Caddesi (...

Kavşağı) arasında yaya sirkülasyonunun fazla olması, yayaların geçitleri kullanmayarak yolun her noktasından karşıdan karşıya geçmeye çalışmaları kaynaklı yaya'ya çarpma şeklinde yaralanmalı hatta ölümlü trafik kazalarının meydana geldiği İl Emniyet Müdürlüğü'nün ilgili yazısından anlaşıldığından, belirtilen caddelerdeki yaya ve trafik yoğunluğunun giderilmesi,

meydana gelebilecek olası kazaların ve bunlara bağlı yaralanmaların önlenerek bölgedeki trafik güvenliğinin artırılması amacıyla yolun kavşak ve yaya geçitleri dışındaki bölümlerinin gidişine göre sol tarafının fiziki engellerle (yaya korkuluğu) yaya geçişine kapatılmasına" ilişkin kısmın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararda; ... Caddesi Valilik önünden başlamak üzere... ve .... kavşağını takiben .... Caddesi .... kavşağına kadar olan bölümde yayaların her bölgeden karşıdan karşıya geçmesini engellemek amacıyla demir korkuluk yapılmasının uygun olacağı yönündeki ...

İl Emniyet Müdürlüğü'nün ... tarihli yazısı üzerine, davalı idarenin görev, yetki ve sorumluluğu altında bulunan söz konusu caddeler arasındaki bölümde yaya ve trafik yoğunluğunun giderilmesi, meydana gelebilecek olası kazaların ve bunlara bağlı yaralanmaların önlenerek bölgedeki trafik güvenliğinin artırılması amacıyla kamu yararı esas alınmak suretiyle tesis edilen dava konusu kararın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacı tarafından, anılan karar temyiz edilmiş; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarihli ve E:..., K:..., T:... sayılı kararıyla kesin kararın temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, temyiz kanun yolu kapalı olarak verilen kararın hukuk güvenliğini ihlal ettiği ve içtihat birliği oluşmasını engellediği, kamu yararı bulunmayan dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, bu kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyiz istemi üzerine dosya kendisine gelen Danıştay dairesi tarafından temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde ilgili maddenin 6. fıkrasında sözü edilen kararın kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde ise; bölge idare mahkemelerinin madde metninde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılan ve temyiz yolu açık bulunan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu temyiz isteminin reddine dair kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.