Danıştay 8. Daire E.2024/1223 K.2024/1254

Dava konusu istem: Davacı tarafından, yeminli mali müşavirlik ruhsatı verilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin davalı idarenin ...tarih ve ... sayılı kararı ile bildirilen Birlik Yönetim Kurulunun ... tarihli toplantısında alınan kararın iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının ruhsat talebinin 10 yıllık süreyi doldurmadığından bahisle ve OHAL kapsamında kamu görevinden çıkartılması sebebiyle tesis edildiği anlaşıldığından, öncelikle OHAL kapsamında kamu görevinden çıkartılma sebebiyle yapılan değerlendirmede.

3568 sayılı Kanunun meslek mensubu olabilmenin genel şartları arasında sayılan 4/c maddesindeki "kamu haklarından mahrum bulunmamak" kuralının incelenmesinden, kamu haklarından mahrum olma halinin işlemiş olduğu suç nedeniyle toplumla güvene dayalı ilişkisi zedelenen kişinin belli bir süreyle bazı hakları kullanmasının yasaklanmasına ilişkin olduğu, belli haklardan yoksun bırakılma tedbirinin TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiş olduğu,

672 sayılı KHK'daki "bir daha kamu hizmetinde istihdam edilemezler" düzenlemesinin bu kapsamda değerlendirilemeyeceği açık olduğundan kamu görevinden çıkartılmış olmanın davacının Yeminli Mali Müşavir olmasına engel bir durum teşkil etmeyeceği sonucuna ulaşıldığı; davacının ruhsat talebinin 10 yıllık süreyi doldurmadığından bahisle reddine ilişkin kısmı yönünden yapılan değerlendirmede ise; davacının bilanço esasına göre defter tutan özel kuruluşların muhasebe birimlerinde yapılan çalışmaların, 3568 sayılı Yasa açısından değerlendirilebilmesi için kurumun iktisadi alanda faaliyet göstermesi,

başka bir ifadeyle ticari mal üretiminde ya da alım satımında faaliyet göstermesi gerektiği, uyuşmazlık konusu olayda ise davacının şirketinin bu nitelikleri taşımadığı, sadece vergi mükellefi gerçek ve tüzel kişilere mali danışmanlık yapan "Yeminli Mali Müşavirlik" hizmeti sunan bir hizmet müessesesi olduğu,

3568 sayılı Yasanın 45. maddesinin Yeminli mali Müşavirlik bürolarında yapılan faaliyetin ticari faaliyet sayılmayacağı yolundaki hükmü göz önünde bulundurulduğunda davacının, belirtilen şirkette geçen çalışma sürelerinin staj süresinden sayılmamasına ilişkin değerlendirmenin mevzuat açısından doğru bir değerlendime niteliği taşıdığından, dava konusu işlem süre şartını sağlamadığından sonucu itibariyle yerinde olup, davacının ruhsat talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Mahkemece sehven sadece vergi mükellefi gerçek ve tüzel kişilere mali danışmanlık yapan Yeminli Mali Müşavirlik hizmeti sunan bir hizmet müessesesi olduğu, 3568 sayılı Yasanın 45. maddesinin Yeminli Mali Müşavirlik bürolarında yapılan faaliyetin ticari faaliyet sayılmayacağı ifadesi kullanılmış ise de davacının şirketinin mali müşavirlik hizmeti vermediği ancak gerekçe de de belirtildiği üzere bilanço esasına göre defter tutan özel kuruluşların muhasebe birimlerinde yapılan çalışmaların, 3568 sayılı Yasa açısından değerlendirilebilmesi için kurumun iktisadi alanda faaliyet göstermesi,

başka bir ifadeyle ticari mal üretiminde ya da alım satımında faaliyet göstermesi gerektiği, davacının şirketinin danışmanlık yaptığı, bu duruma göre belirtilen şirkette geçen çalışma sürelerinin staj süresinden sayılamayacağı, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 'İstinaf' başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir...3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 'Temyiz' başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde, belli bir meslekten, kamu görevinden veya öğrencilik statüsünden çıkarılma sonucunu doğuran işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Uyuşmazlıkta; vergi müfettişi olarak görev yapmakta iken 672 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kamu görevinden çıkarılan davacı tarafından, tarafına yeminli mali müşavirlik ruhsatı verilmesi istemiyle yapılan başvurunun, OHAL KHK'sı kapsamında görevinden çıkarılmış olması ve 3568 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında 10 yıllık süreyi doldurmadığından bahisle reddedilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davanın; 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kapsamında yer almadığı, zira dava konusu işlemin davacının belli bir meslekten veya kamu görevinden süresiz olarak çıkarılma sonucunu doğuran bir işlem niteliğini haiz olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.