Danıştay 8. Daire E.2024/1699 K.2024/1991

2- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait ... plakalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca trafikten men edilmesine ilişkin ... gün ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü olan diğer davacı ...'a 20.342,00 TL para cezası verilmesine ilişkin aynı tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen ... tarihli ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu işleme dayanak teşkil eden tespit tutanağında herhangi bir ücret bilgisine yer verilmemiş ise de, birbirlerini tanımayan birden fazla şahsın aynı araçta ücretsiz taşınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu itibarla, davaya konu araç ile şehir içindeki bir noktadan belirli mesafe uzaklıktaki başka bir varış hedefine, yolcu ve sürücü arasında varılan anlaşma neticesinde, bir defaya mahsus ve ücret karşılığı yapıldığı değerlendirilen yolcu taşımacılığının ticari taksi taşımacılığı niteliğinde olduğunun tutanakla sabit olduğu,

trafikten men edilen aracın ilgili mevzuat hükmü uyarınca ilgili belediyeden alınan servis taşımacılığı için geçerli bir izninin de bulunmadığı ve gerçekleştirilen faaliyetin 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3-A maddesi kapsamına girdiği anlaşılmakla dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının düzenlenme amacının izinsiz ticari amaçlı yocu taşımacılığını engellemek olduğu, ancak; uyuşmazlıkta davacı şirketin, kendi adına kayıtlı yolcu taşımaya elverişli aracıyla kendi şirket personelini taşımakta olduğunun anlaşılması karşısında ortada ticari mahiyette bir taşıma işinden söz edilemeyeceğinden, dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul 2. İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemlerin iptaline temyiz yolu açık olarak karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; hukuka aykırı olan temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacılar tarafından; davalının temyiz dilekçesindeki iddialarının aksine idari para cezasının tanzim edilmesini gerektirir herhangi bir hukuki dayanak bulunmadığı, hukuki menfaatten uzak temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

İstemin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda farklı bir kanun yolu öngörülmüş olsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. ..3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir.

Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir...6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir." hükmü yer almış; aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar, (d) bendinde;

belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlemlere karşı açılan iptal davaları hakkında verilen kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın personel servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemin tesis edildiği, yapılan taşımacılığın ticari nitelikte olduğuna dair bir tespitin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı şirkete ait aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin herhangi bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı; öte yandan davaya konu edilen miktarın da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.