Danıştay 8. Daire E.2024/257 K.2024/170

Dava konusu istem: Davacı tarafından; Artvin ili, … ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… İç Kapı No:… adresindeki taşınmazda 13/02/2018 tarihinde meydana gelen yangın sonucu oluşan zararda davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek oluşan zarara karşılık şimdilik 70.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarihli ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının maliki olduğu apartman dairesinin bulunduğu binada 13/02/2018 tarihinde meydana gelen yangın nedeniyle davalı idareye atfedilebilecek herhangi bir hizmet kusuru bulunmadığı gibi olayın kusursuz sorumluluk ilkeleri çerçevesinde değerlendirilebilecek bir yönü de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacı tarafından, anılan karar temyiz edilmiş; … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarihli ve E:…, K:…, T:… sayılı kararıyla kesin kararın temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, temyiz istemine konu kararın gerekçesiz olduğu, davanın açıldığı tarih gözetildiğinde kararın temyize tabii olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merci tarafından temyiz isteminin reddine karar verileceği, bu kararın tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyiz istemi üzerine dosya kendisine gelen Danıştay dairesi tarafından temyiz isteminin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşıldığı hallerde ilgili maddenin 6. fıkrasında sözü edilen kararın kesin olarak verileceği kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde ise; bölge idare mahkemelerinin madde metninde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştay'da, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği kurala bağlanmıştır.

Olayda, dava konusu uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılan ve temyiz yolu açık bulunan davalar arasında yer almadığı anlaşıldığından, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu temyiz isteminin reddine dair kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.