Danıştay 8. Daire E.2024/2642 K.2024/3009

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davacının çalışma izni verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 4. maddesi uyarınca reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açtığı davada Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 04/10/2023 tarih ve E:2023/578, K:2023/1409 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine çalışma izninin iptal edilmesi nedeniyle çalışamadığı üç yılda uğradığı zararlara karşılık olarak 100,00 TL maddi 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Kayseri Valiliği'ne karşı açılan davada Kayseri 2. İdare Mahkemesinin 28/03/2024 gün ve E:2024/314,

K:2024/634 sayılı yetki ret kararı ile Ankara 10. İdare Mahkemesinin 30/04/2024 gün ve E:2024/832, K:2024/804 sayılı kararı üzerine ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında, 2577 sayılı Kanunun 43. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı Kanun'un 36. maddesinde; "İdari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarında yetkili mahkeme, sırasıyla: a) Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili, b) Zarar, bayındırlık ve ulaştırma gibi bir hizmetten veya idarenin herhangi bir eyleminden doğmuş ise, hizmetin görüldüğü veya eylemin yapıldığı yer, c) Diğer hallerde davacının ikametgahının bulunduğu yer idari mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma yürütüldüğü gerekçesi ile davacının çalışma izninin Melikgazi Kaymakamlığı'nın 12/06/2020 tarih ve ... sayılı oluru iptal edildiği, FETÖ/PDY Terör Örgütü Üyeliği suçu nedeniyle yürütülen adli soruşturma neticesinde 15/09/2021 tarih ve ... soruşturma, 2021/... sayılı kararıyla davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının çalışma izninin verilmesi talebiyle 10/08/2022 tarihinde Melikgazi İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne başvuru yapıldığı,

davacının çalışma izni verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 04/10/2023 tarih ve E:2023/578, K:2023/1409 sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, anılan karar yönünden davalı idarelerce yapılan istinaf başvurusunun ise Ankara Bölge İdare Mahkemesi 4. İdari Dava Dairesi'nin 10/01/2024 tarih ve E:2023/3661, K:2024/18 sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiği,

bakılan davanın ise anılan iptal kararı sonrasında davacının çalışma izinin iptaline ilişkin işlem nedeniyle uğradığı ileri sürülen maddi ve manevi zararın tazminine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; uyuşmazlığın davacının idarenin işlemi nedeniyle uğradığı zararın tazmininden kaynaklı olduğu ve işbu uyuşmazlığın görüm ve çözümünün yukarıda yer verilen 2577 sayılı Kanun'un 36/1-(a) maddesi uyarınca zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözmeye yetkili mahkeme olan Kayseri İdare Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Her ne kadar Kayseri 2. İdare Mahkemesi'nin 28/03/2024 tarih ve E:2024/314, K:2024/634 sayılı davanın yetki yönünden reddine ilişkin kararında, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı Genelgesi'nin 3. maddesinin iptali istemiyle açılan davada.

Dairemizin 14/06/2023 tarih ve E:2017/4405, 2023/3101 sayılı kararıyla; dava konusu düzenlemede yer alan; "...bu personele başka bir özel öğretim kurumunda çalışma izin onayı düzenlenmeyecek ve MEBBİS üzerinde gerekli bilgiler işlenecektir." ibaresinin iptaline karar verildiği ve Milli Eğitim Bakanlığınca tesis edilen 01/09/2023 tarihli işlem uyarınca kişilerin MEBBİS'te yer alan şerh kayıtlarının kaldırıldığı ve davacının maddi ve manevi tazminat istemine imkan sağlayan işlemin Milli Eğitim Bakanlığınca tesis edildiği gerekçesiyle davanın görüm ve çözümünde Milli Eğitim Bakanlığı'nın bulunduğu yer idare mahkemesi olan Ankara İdare

Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmış ise de; somut olayda davacının çalışma izni iptaline ilişkin işlemin Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve 7783529 sayılı Genelgesi'nin 3. maddesi kapsamında değil 5580 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan şartları taşımadığı gerekçesiyle tesis edildiği anlaşılmaktadır.