Danıştay 8. Daire E.2024/4718 K.2025/3237

Davacı ...vekili Av. ... tarafından, davacıya ait... plakalı araç ile Büyükşehir Belediye Kanunu ile Belediye Kanunu kapsamında ilgili belediyeden çalışma izni/ruhsatı almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle geçici olarak aracın trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile araç sürücüsü A.C. adına 9.125,00.-TL idari para cezası verilmesine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle ... Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince verilen...gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan şirketin yetkilisi olan davacı adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davacının yetkilisi olduğu işyerine çalışanları taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup; temyiz istemine konu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.