Danıştay 8. Daire E.2024/97 K.2024/3846

II- (Davalılar)

1- ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Vekili : Av. ... 2- ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ... 3- ... Müdürlüğü Vekili : Av. ... Diğer Davalı : ... Belediye Başkanlığı Vekili : Av. ...

İstemin Özeti :.... İdare Mahkemesinin ... tarihli ve E:.., K:...sayılı kararının hukuka aykırı olduğu öne sürülerek, 2577 sayılı Kanunun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. Savunmanın Özeti : Davalı Canik Belediye Başkanlığınca davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmakta olup, temyiz isteminde bulunan taraflarca savunma verilmemiştir. Danıştay Tetkik Hakimi : ... Düşüncesi : İstemlerin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci ve Onuncu Dairelerince 2575 sayılı Yasaya 3619 sayılı Yasayla eklenen Ek 1 maddesi hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda; dosyanın tekemmül ettiği görüldüğünden, davalı Samsun Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü'nün yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeyerek işin gereği görüşüldü:

İdare ve Vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinde yazılı nedenlerin bulunmasına bağlı olup; temyiz incelemesi sonunda karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise kararın düzeltilerek onanmasına karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Dava, davacıya ait ev ve eşyaların 03-04/07/2012 gününde Samsun ilinin genelinde meydana gelen aşırı yağışlar sonrasında Yılanlı Derenin taşması üzerine hasar görmesi nedeniyle oluştuğu öne sürülen 95.000,00-TL maddi, 25.000,00-TL manevi zararın tazmini istemiyle açılmıştır.

İdare Mahkemesince; Danıştay Sekizinci ve Onuncu Dairesinden oluşan Müşterek Heyetin 21/06/2021 tarihli ve K:2021/3291 sayılı bozma kararına uyularak davanın maddi tazminat istemi yönünden kısmen kabulüne (28.991,00-TL), kısmen reddine (66.009,00 TL); manevi tazminat talebi yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Bununla birlikte temyize konu kararın hüküm fıkrası incelendiğinde;

Hüküm fıkrasının 2. maddesinin (a), (b), (c) bendinde hükmedilen maddi tazminata işletilecek yasal faizin başlangıç tarihinde (davacının idareye başvuru tarihi esas alınmıştır) "2013" yılı yazılması gerekirken sehven "2023" yılının yazıldığı görülmekte olup (a) bendinde yer alan "25.06.2023" tarihinin "25.06.2013" şeklinde, (b) bendinde yer alan "28.06.2023" tarihinin "28.06.2013" şeklinde, (c) bendinde yer alan "01.07.2023" tarihinin ise "01.07.2013" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

Hüküm fıkrasının 3. maddesinde yer alan yargılama gideri tutarının sehven yanlış yazıldığı

görülmekte olup maddede yer alan "2.884,50 TL yargılama gideri" ifadesinin "2.844,50 TL yargılama gideri" olarak düzeltilmesi gerekmektedir.

Hüküm fıkrasının 5. maddesinde, davalı DSİ Genel Müdürlüğü'nün harçtan muaf olması sebebiyle anılan idare yönünden nisbi karar harcının tahsiline yer olmadığına hükmedilmiş ise de, anılan idarenin harçtan muaf olmasının davacı olduğu davalarda söz konusu olduğu, oysa davalı iken haksız taraf olduğu durumlarda Mahkeme kararı sonrası yargılama giderine dönüşen yargılama harçlarının anılan idarece de ödenmesi gerektiğinden hüküm fıkrasının 5. maddesinin "Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.980,37 TL nispi karar harcının davalı idarelerden tahsili için 6100 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca kararın kesinleşmesinden sonra Veraset ve Harçlar Vergi Dairesine müzekkere yazılması'' şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

Hüküm fıkrasının 6. maddesinin (b) bendinde ise reddedilen maddi tazminat üzerinden davalılar lehine 10.561,44 TL vekalet ücreti hesaplandığı, (c) bendinde ise kabul edilen maddi tazminat için davacı lehine 10.500,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği görülmekte olup kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/3. maddesi uyarınca reddedilen maddi tazminat talebi yönünden davalı lehine takdir edilecek vekalet ücreti, davacı tarafa verilen vekalet ücretini geçemeyeceğinden, 6. maddenin (b) bendinde yer alan "10.561,44 TL vekalet ücreti" ibaresinin "10.500,00-TL vekalet ücreti" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.