KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2025/1973 E., 2025/3977 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2025
- Esas No
- 2025/1973
- Karar No
- 2025/3977
- Temyiz isteminde bulunan (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Diğer davalı
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
777 kelime·4 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Genel Müdürlüğü'nün 21/07/2016 tarih ve E.7783529 sayılı Genelgesi uyarınca çalışma izninin iptaline ilişkin işlemin iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:...,K:... sayılı kararla; UYAP sorgulamasında davacının ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin ... tarih E:...,K:... sayılı kararıyla "Terör Örgütü Kurma ve Yönetme Suçundan" mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın halen İstinaf aşamasında derdest olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup; anılan karar Danıştay Sekizinci Dairesinin 02/04/2024 tarih ve E:2020/6453, K:2024/2017 sayılı kararıyla; dava konusu işlemin davacının kapatılan kurumdaki çalışma izninin iptaline ilişkin kısmı yönünden gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına; işlemin davacıya özel öğretim kurumlarında bir daha çalışma izni onayı düzenlenmemesi sonucu doğuran kısmı yönünden ise bozulmasına karar verilmiştir.
... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; bozma kararına uyularak, bozma kararında yer alan gerekçe doğrultusunda dava konusu işlemin davacıya özel öğretim kurumlarında bir daha çalışma izni onayı düzenlenmemesi sonucu doğuran kısmına yönelik olarak, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının bu kısım yönünden kaldırılmasına, işlemin davacıya özel öğretim kurumlarında bir daha çalışma izni onayı düzenlenmemesi sonucu doğuran kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Yine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde "temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay'ın kararı düzelterek onayacağı" hükme bağlanmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 332/1 maddesinde; Yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği hüküm altına alınmıştır. Yargılama giderlerine hükmedilmesi kamu düzeninden olduğu ve re'sen incelenmesi gerekeceğinden, bu kapsamda yapılan değerlendirmeler aleyhe bozma yasağı kapsamı dışındadır.
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 2 nci maddesinde, yargı işlemlerinden bu Kanuna bağlı (1) sayılı tarifede yazılı olanların yargı harçlarına tâbi bulunduğu; 11 inci maddesinde, genel olarak yargı harçlarını davayı açan veya harca konu olan işlemin yapılmasını isteyen kişilerin ödemekle mükellef olduğu düzenlemesine yer verilmiştir.
Temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında haklılık oranına göre hesaplanan harç miktarının, davalı idarenin harçtan muaf olması sebebiyle tahsiline yer olmadığına dair hüküm kurulduğu görülmektedir.
492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca muafiyet kapsamında olan idarenin, davacı sıfatını haiz olduğu davalarda harçtan muaf olduğu ve yargılama sonucunda haksız çıksa bile harç tahsili yoluna gidilemeyeceği açıktır. Buna karşın; davalı sıfatını taşıdığı ve yargılama sonucunda haksız taraf olduğu durumlarda, dava açılırken davacı tarafından yatırılan veya adli yardım nedeniyle yatırılması ertelenen ve dava sürecinde yargılama giderine dönüşen yargılama harçlarının -haklılık oranı gözetilerek- davalı idarece ödenmesine hükmedilmesi gerekmektedir.
Bu durumda; ... Bölge İdare Mahkemesi ...
İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının hüküm fıkrasında yer alan; "davacının adli yardım talebi ilk derece mahkemesince kabul edildiğinden ve dava kısmen ret, kısmen iptal ile sonuçlandığından davacıdan tahsil edilmeyen (31,40-TL başvuru harcı, 31,40-TL karar harcı, 121,30-TL istinaf başvuru harcı, 267,80-TL temyiz yoluna başvuru harcı, 113,30-TL temyiz karar harcı) 282,60-TL'nin davacıdan tahsili için Mahkemesince ilgili vergi dairesine müzekkere yazılmasına, kalan 282,60-TL'nin davalı idarelerden tahsili gerekmekte ise de;
harçtan muaf olması nedeniyle 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13.maddesi uyarınca davalı idarelerden tahsiline yer olmadığına" kısmının "davacının adli yardım talebi ilk derece mahkemesince kabul edildiğinden ve dava kısmen ret, kısmen iptal ile sonuçlandığından davacıdan tahsil edilmeyen (31,40-TL başvuru harcı, 31,40-TL karar harcı, 121,30-TL istinaf başvuru harcı, 267,80-TL temyiz yoluna başvuru harcı, 113,30-TL temyiz karar harcı) 282,60-TL'nin davacıdan; kalan 282,60-TL'nin davalı idarelerden tahsili için Mahkemesince ilgili Vergi Dairesine müzekkere yazılmasına" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
Danıştay 8. Daire, E. 2025/1973, K. 2025/3977, 24 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama