KÜNYE
9. Daire 1994/2341 E., 1994/3613 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Eylül 1994
- Esas No
- 1994/2341
- Karar No
- 1994/3613
- Temyiz İsteminde Bulunan
- Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü-ADANA
- Karşı Taraf
- …
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Yükümlü adına tarholunan 1989-Ağustos dönemine ilişkin kaçakçılık cezalı Katma Değer Vergisine karşı açılan davayı; uyuşmazlık konusu Katma Değer Vergisinin iade hakkı doğuran temel gıda maddeleri ve ihracat teslimine ilişkin olduğu,
3065 sayılı kanunun 29/2 maddesi hükmüne göre, Bakanlar Kurulunca vergi oranı indirilen temel gıda maddelerine ilişkin Katma Değer Vergisinin emtia satılmasa, stokta bulunsa dahi sonraki dönemlere devredilmeyip iade olunması gerektiği, olayda iadesi istenilen verginin temel gıda maddesi üretimi ile ilgili olduğunun taraflar arasında ihtilafsız bulunduğundan cezalı tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı terkin eden.
Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının. 24 seri nolu Katma Değer Vergisi Genel Tebliğinde, bir vergilendirme döneminde iade olunacak verginin o dönemdeki iade hakkı doğuran işlemlere ait bedelin % 10'u olarak hesaplanan miktardan fazla olamayacağının öngörüldüğü, buna göre yükümlü şirkete fazladan ödenen Katma Değer Vergisinin cezalı olarak tarh edilmesinde yasal isabetsizlik bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Savcı …'nun Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddiyle vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'un Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Danıştay 9. Daire, E. 1994/2341, K. 1994/3613, 26 Eylül 1994 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama