Danıştay 9. Daire E.1994/5377 K.1995/2537

KANUNUNUN 52.MADDESİNDE BELİRTİLEN YERLERDEN OLDUĞUNUN KABULÜNE OLANAK BULUNMADIĞINDAN BU YERİN İŞGALİNİN İŞGAL HARCINA KONU OLMAYACAĞI HK.<

27.7.1989 - 30.9.1989 dönemi için yoklama fişine dayanılarak yükümlü adına tarhedilen kusur cezalı işgal harcının kaldırılması istemiyle açılan davayı; tarhiyatın dayanağı yoklama fişinde belediyenin mülkiye tinde bulunan yerin işgal edildiğinin görüldüğü, sözkonusu yerin tapu tahsis belgeli bir yere ait olması işgal harcı alınmasını engellemeye ceğinden aksi yöndeki iddiada isabet bulunmadığı, öte yandan yoklama fişini imzalamadan imtina eden yükümlünün tutanak muhteviyatından haberdar olduğu, 213 sayılı Kanunun 131.maddesine uygun olarak düzenlenen yoklama tutanağına itibar edilmesinin icabettiği gerekçesiyle reddederek tarhiyatı onayan.

Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının; herhangi bir tesbiti içermeyen bu yoklama tutanağına dayanılarak hakkında bir tarhiyat yapılamıyacağı ileri sürülerek bozulması isteminden ibarettir.

İstem; mahallinde düzenlenen yoklama fişine dayanılarak yükümlü adına salınan işgal harcı ile kesilen kusur cezasına karşı açılan davayı red deden vergi mahkemesi kararınının bozulmasına ilişkin bulunmaktadır.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 52.maddesinin 2.fıkrasında; yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden bir kısmının herhangi bir maksat için işgalinin işgal harcına tabi olduğu hükme bağlanmıştır.

Sözkonusu olayda 30.9.1989 günlü yoklama fişi ile yükümlünün belediyeye ait tuğla, biriket, çimento v.s. gibi inşaat malzemeleri koymak suretiyle işgal ettiğinin saptanması üzerine anılan fişe dayanılarak 2464 sayılı Kanunun 52.maddesi uyarınca cezalı tarhiyat yapılmış ise de, işgal edilen yer belediyenin özel mülkü olduğundan, işgal edilen yerin sözü edilen, 52.maddede sayılan yol, meydan, pazar, iskele, köprü gibi umuma ait yerlerden olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla ihtilaflıyerin işgalindendolayıyükümlüden kusur cezalı işgal harcı alınmasında ve bu cezalı tarhiyatın vergi mahkemesince onanmasında yasal isabet görülmemiştir.