Danıştay 9. Daire E.1997/5237 K.1998/3531

İstemin Özeti

Yükümlü şirketin Afyon - Kütahya Karayolu üzerinde faaliyet gösteren işyerinde yapılan kontrolde, sekiz adet yazar kasada ödeme kaydedici cihazlara ait levhanın asılı olmadığının tespiti üzerine, asılı olmadığı tespit edilen her bir levha için ayrı ayrı kesilen birinci derece usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davayı.

3100 sayılı Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkndaki Kanunun 8/2. maddesinde, Maliye Bakanlığınca belirlenip açıklanan usul ve esaslara uymayan...... ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyeti bulunan mükellefler hakkında her bir tespit için ayrı ayrı olmak üzere, Vergi Usul Kanununa bağlı usulsüzlük cezalarına ait cetvelde yer alan birinci derece usulsüzlük cezalarının beş katının uygulanacağının hükme bağlandığı, olayda 2.6.1996 tarihinde yapılan tek bir tespitin bulunduğu,

sekiz ayrı tespit varmışcasına fuzulen kesilen ...-lira usulsüzlük cezasında isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek usulsüzlük cezasını kaldıran.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, … tarih ve … sayılı tutanakla şirketin Afyon - Kütahya karayolu 10. km.de bulunan işyerinde 8 adet ödeme kaydedici cihaza ait levhanın asılı olmadığının tespit edildiği, her bir ödeme kaydedici cihaz için ayrı ayrı kesilen usulsüzlük cezasının yasal olduğu öne sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

Tetkik Hakimi …'un Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, yükümlü şirketin Afyon - Kütahya karayolu üzerinde 10. km. bulunan işyerinin market bölümünde 2.6.1996 tarihinde yoklama memurları tarafından yapılan denetimde, sekiz adet yazar kasada ödeme kaydedici cihazlara ait levhanın asılı olmadığının tespit edilmesi sonucu, cihaz sayısı dikkate alınarak ödeme kaydedici cihazda asılı olmayan her bir levha için 3100 sayılı Kanunun 8/2. maddesi uyarınca kesilen birinci derece beş kat usulsüzlük cezasını, olayda tek bir tespitin bulunduğu, bu durumda fuzulen kesilen ...-lira usulsüzlük cezasının kaldırılması gerektiğine hükmeden Vergi Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istemine ilişkin bulunmaktadır.

3100 sayılı Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkındaki Kanunun 3482 sayılı Kanunun 2'inci maddesi ile eklenen mükerrer 8 inci maddesinin 2 inci bendinde, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca belirlenip açıklanan usul ve esaslara uymayan, ödeme kaydedici cihazları kullanma mecburiyeti bulunan mükellefler hakkında; herbir tespit için ayrı ayrı olmak üzere, Vergi Usul Kanununa bağlı "Usulsüzlük Cezalarına Ait Cetvelde" yer alan birinci derece usulsüzlük cezalarının beş kat uygulanacağı hükme bağlanmış bulunmaktadır.

Olayda, yapılan bir tespitle, ayrı ayrı işlenen usulsüzlük fiillerinin sayı ve miktar olarak ortaya konulduğu ve cihaz sayısı dikkate alınarak birden fazla ödeme kaydedici cihaza levha alınmadığı belirlenerek her cihaz için ayrı ayrı usulsüzlük cezası kesildiği görülmektedir.

Bu itibarla, anılan kanunun kapsamına girip ödeme kaydedici cihaz kullanmak mecburiyetinde olanların bu mecburiyete uyup uymadıklarına, bu cihazları belli edilmiş esaslara göre kulanıp kullanmadıklarına ilişkin yapılan bir tespitle, Levhası alınmayan cihaz sayısı dikkate alınarak yapılmış olan usulsüzlük fiili nedeniyle ayrı ayrı kesilen cezanın Vergi Mahkemesince tek bir tespit kabul edilerek yazılı şekilde kaldırılmasında isabet bulunmamaktadır. Her bir cihazın levhası alınmaksızın kullanılması ayrı bir hata, her cihaz için yapılan tesbitde aynı tutanakla yapılmış olsa bile ayrı bir tespit teşkil etmektedir.

Açıklanan nedenlerle vergi dairesi temyiz isteminin kabulü ile … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA, dosyanın anılan mahkemeye gönderilmesine 13.10.1998 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Olayda tek bir tespit yapılmış olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanması gerektiği oyu ile çoğunluk görüşüne katılmıyorum.