Danıştay 9. Daire E.2001/594 K.2001/4650

İstemin Özeti

Kuyumculuk yapan yükümlünün işyerinde döviz alım-satımı yaptığı halde yetkili müessese izin belgesi olmadan alım satım yaptığının tespit edildiğinden bahisle tarh edilen vergi ziyaı cezalı müessese izin belgesi harcının terkini istemiyle açılan davayı.

492 sayılı Kanunun 108 ve 109. maddelerinde imtiyazname ruhsatname ve diploma harçlarında mükellefin kendilerine bu belge verilen kişiler olduğunun kurala bağlandığı, dosyanın incelenmesinden, kuyumculuk faaliyetinde bulunan davacının işyerinde 3.4.2000 tarihinde düzenlenen tutanakla davacının döviz alım-satımı faaliyetinde bulunduğunun tespit edildiği, ancak davacı tarafından, döviz alım satım işini devamlı yapmadığının, döviz alım satım belgesine sahip olmadığının belirtildiği ve bu tutanağa istinaden yükümlü adına cezalı tarhiyat yapıldığının anlaşıldığı,

olayda davacı mükellef adına sözkonusu harcın tarh edilebilmesi için kuruluş izin belgesinin mükellef adına tanzim edilmesi gerekmekte olup davacının döviz büfesi işletmeye yönelik izin belgesi almak için idareye başvurusu bulunmadığından yükümlü adına yapılan cezalı tarhiyatın yerinde olmadığı, diğer yandan idare tarafından yapılan tek tespitin de davacının döviz alım satım işini sürekli ticari bir faaliyet olarak sürdürdüğü yönünde yeterli olmadığı gerekçesiyle kabul ederek cezalı harcı terkin eden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve K: … sayılı kararının; yükümlü adına yapılan cezalı tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

Savunmanın Özeti : Cevap verilmemiştir. Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp Vergi Mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemiştir. Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : İleri sürülen iddialar usule ve hukuka uygun Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA