Danıştay 9. Daire E.2018/3658 K.2021/5562

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışı nedeniyle değer artış kazancını beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2011 yılı gelir vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının doğrudan bir taşınmaz alım veya satım işleminin olmadığı, paylı maliki olduğu arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmesiyle değerlendirilmesi neticesinde bağımsız bölüm elde ettiği, karşılığında ise inşa edilen bağımsız bölümlerin bir kısmını sözleşmenin karşı tarafını oluşturan müteahhite bıraktığı ve bunların satışına muvafakat ettiği, bu doğrultuda gayrimenkul alım satımı işiyle uğraşmadığı, ayrıca devamlılık gösteren bir faaliyetinin de bulunmadığı, sadece servetin biçim değiştirilmesine yönelik bir işlemi olduğu anlaşıldığından,

davacının beyanname verme yükümlülüğü bulunmamasına rağmen beyanname vermediğinden bahisle re'sen vergi tarhı suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Kanunun 114/1. maddesine göre, 2011 yılına ilişkin vergi alacağının, 31/12/2016 tarihine kadar, tarh ve mükellefe 213 sayılı Kanunda belirtilen usule uygun olarak tebliği gerekirken, vergi dairesince 30/12/2016 tarihinde takdir komisyonuna sevk edilmesi üzerine en fazla bir yıl süre ile duran zamanaşımı süresinin;

takdir komisyonuna sevk tarihine kadar işleyen sürenin beş yıllık süreden düşülmesi sonucunda kalan bir günlük sürenin, takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam ederek bir gün sonra sona ereceği ve her ne kadar, takdir komisyonu kararının vergi dairesine tevdi edildiği tarih dosya içerisinden anlaşılamıyor ise de, dava konusu ihbarnamenin düzenlendiği tarihin esas alınması halinde dahi 26/07/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edildiği,

bu nedenle geçerli bir tebliğ işleminden söz edilmeyeceğinden, dava konusu cezalı tarhiyatın 213 sayılı Kanunun 114. maddesi uyarınca zamanaşımına uğraması nedeniyle, Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibariyle hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisine ilişkin ihbarnamenin 26/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve davacı tarafından süresinde dava açıldığından, zamanaşımı süresi içinde tarh ve tebliğ işleminin gerçekleştiğinin kabulü gerektiği idiasıyla kararın bozulması gerekmektidr.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.