Danıştay 9. Daire E.2018/6143 K.2021/4840

İstemin konusu

Davacı adına,İstanbul İli Eyüp İlçesi. Köyü. Mevkii … parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla hazine adına tescili yolundaki.

Asliye Hukuk Mahkemesi E: …, K: … sayılı kararının kesinleştiğine dair tasdik şerhinin 15.05.2016 tarihinde verilmesi üzerine 1994,1996 ila 2015 yıllarına ilişkin vergi ziyaı cezalı olarak tahukkuk ettirilen 132.051,56 TL arazi vergisi ve kültür varlıklarını koruma payı ile 10.454,20 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 142.505,76 TL tutarındaki tahakkukun kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davayı kısmen kabul eden, kısmen reddeden.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: …sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu reddeden. Bölge İdare Mahkemesi. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının vadeden olarak taraf olduğu satış vaadi sözleşmesi nedeniyle açılan tapu iptali ve tescili davasında verilen tescil kararının taşınmaz kaydında "ormanla ilişki vardır" şerhi nedeniyle kararın infaz edilememiş olmasının vergilendirmeyi etkilemediği, verginin mükellefinin tapu kaydında malik olarak görünen davacı olduğu, vergi mahkemesince kurulan hükmün kararın icrasına yeter şekilde açık olmadığı vekalet ücreti yönünden de kararın hukuka uygun olmadığı, iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Davalı tarafından ileri sürülen temyiz iddiaları, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek durumda görülmemiştir. Ancak;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı ifade edilmiştir.

Maddenin gerekçesinde, söz konusu düzenleme ile temyiz incelemesinde, sadece maddi hatalarda değil yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozulması üzerine, mahkemelerce yeniden karar verildiği ve bu kararlara karşı da kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle, hem zaman hem emek kaybının ortaya çıktığı görüldüğünden, esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

.

Vergi Mahkemesi tarafından, vergi ziyaı cezalı olarak tahukkuk ettirilen arazi vergisi ve kültür varlıklarını koruma payı ile hesaplanan gecikme faizinin 1994,1998 ila 2015 yıllarına ilişkin kısmı açısından davanın kabulüne ilişkin gerekçe oluşturulmuş ancak hüküm fıkrasında sehven "tahakkukun 1994-2008-2009-2010-2011-2012-2013-2014-2015 yıllarına ilişkin kısmının kaldırılmasına" ifadesine yer verilmiş ve davalı tarafından davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunda bulunulurken istinaf dilekçesinde maddi hata olarak bu husus belirtilmiş ise de.

Bölge İdare Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilirken düzeltilmeyen bu husus yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden ve düzeltilmesi mümkün eksiklik niteliği taşıdığından, davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının "dava konusu tahakkukun.

1994,1998 ila 2015 yıllarına ilişkin kısmı yönünden davanın kabulüne" ifadesiyle değiştirilmek suretiyle temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.