Danıştay 9. Daire E.2019/1696 K.2022/1768

Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarını kullandırmak suretiyle elde ettiği komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı adına 2013 yılı için re'sen tarh edilen gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın.

Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120'nci maddesinin 4'üncü fıkrasında, geçici verginin %10'unu aşan tutarda eksik beyan edildiğinin saptanması halinde eksik beyan edilen bu kısım için ceza tahsil edileceği kurala bağlandığı dikkate alındığında, söz konusu oranı aşan tutarda eksik beyanda bulunduğu tespit edilen davacı adına 2013/Ocak-Mart, Nisan-Haziran,

Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için gecici vergi üzerinden kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ancak davacı adına düzenlenen ihbarnamelerde geçici vergi aslının aranmayacağı yolunda bir ifade yer almadığı ve geçici vergilerin asıllarının da davacıdan istenildiği anlaşılmasına rağmen dava konusu 2012/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri geçici vergilerinin 2014/Nisan döneminde verilen 2013 yılı kurumlar vergisinden mahsup imkanı mümkün olmadığından, vergi asılları aranamayacağı için davacı adına tarh edilen geçici vergisi asıllarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle;

geçici vergi asılları yönünden davanın kabulüne, söz konusu vergilerin kaldırılmasına, geçici vergi asılları üzerinden kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda geçici vergi aslının aranmaması gerektiğinin belirtildiği, söz konusu raporun davacıya tebliğ edildiği, geçici vergi aslının gecikme faizinin hatalı hesaplanmasının önüne geçilmesi amacıyla ihbarnamelere yazıldığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısımlarının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.