Danıştay 9. Daire E.2019/1878 K.2022/88

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği, bir kısım gıda satışlarını belgesiz yaptığı ve bir kısım emtia alımlarını sahte fatura ile belgelendirdiği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporu uyarınca 2013/Şubat, Mart, Mayıs, Temmuz-Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile belgesiz gıda satışından kaynaklanan kısım yönünden bir kat, sahte belge düzenleme karşılığı elde edilen komisyon gelirine ait kısmı ile sahte fatura kullanma fiilinden kaynaklanan kısmı yönünden üç kat olarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla; davacı şirkete 2013 yılında fatura düzenleyen … ve …. hakkında yapılan tespitlerin adı geçen mükellefler tarafından davacı şirkete düzenlendiği iddia olunan faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğunu gösterdiğinden sahte faturalar ile indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin reddedilmesi suretiyle yapılan tarhiyatta ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, mükellef kurumun hasılat faturalarının bir kısmının (özellikle düşük meblağlı) gerçek bir faaliyet sonucu (kartvizit basımı, dergi reklamı, ilan bedeli vb. düşük bedelli satışlar) düzenlenmiş faturalar olduğu yönünde tespitlere yer verilmesine karşın,

sahte olarak düzenlendiği tespit edilen fatura dökümlerinin incelenmesinden düşük tutarlı kartvizit ajanda tanıtım belgesi gelirlerine yer verilmesi ve karşıt tespit yapılan firmaların temsilcilerinin düzenlenen fatura muhteviyatında yer alan mal veya hizmetleri gerçekten aldıkları yönünde ifade vermiş olmaları karşısında, davacı şirketin bir kısım vergisel yükümlülüklerini yerine getirmede olumsuzluklarının bulunmasının düzenlediği faturaların sahte olduğunu somut bir şekilde ispat etmeye yeterli bulunmadığı,

ayrıca davacının mal ve hizmet alışlarının büyük bir kısmının sahte faturalarla belgelendirilmiş olmasının tek başına aynı oranda satış faturalarının da sahte olduğunun kabulü için yeterli olmadığından davacı şirketin sahte belge düzenlediği somut bir biçimde ortaya konulamadığından, sahte belge düzenleme karşılığı elde edilen komisyon gelirine ait üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, tarhiyatın kayıt dışı bırakılan gıda satışlarına ait kısmı bakımından ise;

davacı şirket temsilcisinin ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı rapor ekinde yer alan tutanakta yer alan ifadesi dikkate alındığında, bir takım gıda satışlarının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının sabit olduğundan kayıt dışı bırakılan gıda satışlarına ait bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu cezalı tarhiyatın komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemekten kaynaklanan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin sahte belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiği ve bir takım gıda satışları için belge düzenlemediği yolundaki tespitler üzerine düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.