Danıştay 9. Daire E.2019/240 K.2022/555

Dava konusu istem: Davacı hakkında, 2010 yılında bir kısım satış hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2010/Temmuz-Eylül dönemi geçici vergi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkının kurumlar vergisi beyannamesinde beyan ettiği net satış tutarı ile katma değer vergisi matrahı toplamı arasında fark bulunması,

mesken satışlarına göre Bs formunda yer vermediği iki adet meskenin satış hasılatının beyan dışı bırakılması ve 2010/Ocak dönemi kredi kartlı satışlarından beyanlarına dahil etmediği fark tutardan kaynaklandığının belirtilmesi nedeniyle uyuşmazlığın çözümü için davacının dosyaya ibraz ettiği defter belgeleri incelenerek matrah farkının bulunup bulunmadığının saptanması için bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği,

dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporunda, davacının katma değer vergisi matrahını hasılat hesaplarına nakletmediği ancak yıllara yaygın inşaat ve onarım ileri hesabından 2009 yılında devreden 264.000,00-TL bakiyeyi hasılat hesaplarına naklettiği, tapu kayıtlarına göre … parselde kayıtlı taşınmazı kat irtifakı şeklinde sattığı, bu hususun anılan taşınmazın inşaasının tamamlanmadığını, bu itibarla teslim koşullarının oluşmadığını gösterdiği, anılan parseldeki taşınmazın fiilen tesliminin gerçekleştiğine dair de dosyada herhangi bir veri bulunmadığı,

yine katma değer vergisi matrahına dahil edildiği halde hasılat hesaplarına intikal ettirilmeyen … parselde kayıtlı taşınmaz açısından fiili bir satış mahiyetinde olup olmadığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığı, bu açıdan mükellefin beyanının esas olduğu, takdir komisyonu kararına göre kurumlar vergisi matrahında eksiklik olduğu yönündeki tespitlerin bu yönlerden yerinde olmadığı, takdir komisyonu kararında 2010/1Ocak dönem kredi kartlı satışının 116.534,82-TL olduğu,

bu tutarın 23.306,97-TL için … tarih ve … no'lu takdir komisyonu kararıyla işlem yapıldığından matrah takdirinde dikkate alınmayan fark tutarın 93.227,85-TL olduğu belirtilmiş ise de bu tutardan kredi kartı ile tahsil edilen 15.000.TL'nın daha evvel faturası düzenlenen satışa ilişkin olduğu ayrıca 2010/Ocak dönemi katma değer vergisi beyannamesinde kredi kartı satış tutarının 21.626,63.TL bildirilmesi nedeniyle bu tutarların iddia olunan matrah farkından mahsubu gerektiği, bu durumda davacının kredi kartlı satış hasılatından beyan dışı bıraktığı matrah farkının 47.967,14-TL olduğu,

davacının Bs formunda yer vermediği iki adet mesken satışından kaynaklanan matrah farkı yönünden ise … ve …'a tapuda yapılan satışların kat irtifakı şeklinde yapılmış olduğunun tespiti nedeniyle anılan taşınmazın inşaasının henüz tamamlanmadığı, şahıslar adına fatura düzenlenmiş olmasının kurum kazancının elde edildiğini göstermediği, bu itibarla bu yönlerden fark matrah belirlenemeyeceğinin tespit edildiği, taraflara tebliğ edilen bilirkişi raporunun davanın görüm ve çözümü için uygun ve yeterli olduğu,

bu durumda davacının dosyaya sunduğu defter ve belgeleri ile bilirkişi raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesi neticesinde taşınmaz satışlarının kat irtifakı kurulmak suretiyle yapıldığı, inşaat devam ederken yapılan taşınmaz satışlarında vergiyi doğuran olayın, inşası tamamlanan taşınmazların teslimi tarihi yada iskan ruhsatının alındığı tarihten hangisi önce ise o tarihte gerçekleşmiş sayılacağı,

olayda ise davalı idarece bu yönde yapılmış bir tespit bulunmadığından … parsel ve … parselde kayıtlı taşınmazlar için düzenlenen toplamı 444.999,17.TL TL tutarlı faturalardan kaynaklı matrah farkı ile Bs formunda yer vermediği iki adet mesken satışından kaynaklanan matrah farkına isabet eden cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, 2010/Ocak dönemi kredi kartlı satışlarının 47.967,14.TL sini beyan dışı bıraktığı tespit edildiğinden 47.967,14.TL matrah farkından kaynaklanan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, ceza fazlasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

geçici vergi aslı yönünden ise ihbarnamede vergi aslının aranmayacağı belirtilmiş olduğundan geçici verginin aslına ilişkin kısmında karar verilmesine yer bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, kısmen karar karar verilmesine yer olmadığına, vergi ziyaı cezasının fazlaya ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Dava dosyası kapsamında yer alan bilgi ve belgeler dahilinde yapılan inceleme neticesinde, istinaf başvurusuna konu edilen, Vergi mahkemesi kararın, usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğu sonucuna varıldığından davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kurumlar vergisi beyannamesinde net satışları tutarı ile katma değer vergisi matrahı arasında fark bulunduğu, mesken satışlarına göre Bs formunda yer vermediği iki adet meskenin satış hasılatının beyan dışı bıraktığı ve 2010/Ocak dönemi kredi kartlı satışlarından beyanlarına dahil etmediği fark tutar bulunduğu tespit edildiğinden tespitlere istinaden takdir komisyonu kararı uyarınca yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığının savunma ve istinaf dilekçesinde ileri sürüldüğünü, anılan dilekçelerde açıklanan ve re'sen rastlanacak nedenlerle kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.